منزل روح اللهی 2 | ایمان امین لاری

مهمترین عاملی که در طرّاحی یک معماری در نظر گرفته می‌شود، نیازِ فیزیکی و فیزیولوژیکی آن به «حفظِ تعادل» است. از این‌روست که انسان به طور آگاهانه در ارزیابیـهای دیداری خود، بیش از هر عامل دیگری به وجود تعادل و توازن توجّه می‌کند و ضرورت ایجاد تعادل، احجام و سطوح ساده و خالص را در می‌یابد.
در این پروژه، کوشش شده است برای رسیدن به خلوص در فضا از رنگهای خنثا شامل سفید، خاکستری و مشکی استفاده شود؛ این رنگها علاوه بر خلوص، امکان دیگری را در اختیار کاربر قرار می‌دهد و این ویژگی ممتاز «انعطاف‌پذیری فضا» است، که امکان تغییرات مکرّر در طول زمان را برای کاربر به‌راحتی فراهم می‌آورد. در حالی که تغییرات متوالی شخصی کاربر هیچ صدمه‌ی بصری به کلیّت فضا وارد نمی‌کند ــ این همان مفهوم «پایداری» در فضاست.

یکی از عوامل انعطاف‌پذیری فضا نورپردازی است. پردازشِ نور به صورت مهارشده و غیر مستقیم در تعامل با رنگ جداره‌ها به عنوان متریال ثانویه، خطوط ساده و حجم‌های جعبه‌گونه‌ی فضا را می‌آرایند و حسّ مکانی را نیز تغییر می‌دهد.
رنگ کلیّت بستر فضا، سفید است و تغییر بافت سطوح، تبدیل فضایی به فضایی دیگر را القاء می‌کند. با انتخاب آگاهانه‌ای از کلاژ رنگ در فضا، برای رسیدن به تضاد استفاده شده است و عمق، این تضاد را همچون لکه‌ای تیره‌رنگ بر بستر سفید سطوح تداعی می‌کند.
دیگر عاملِ تأثیرگذار و مهم در طرّاحی داخلی، انتخاب آگاهانه‌ی مبلمان است. طرّاحی هنگامی هویّت اصلی خود را پیدا می‌کند که مبلمان با تنوّع رنگ و بافت در جایگاه تعریف شده خود قرار می‌گیرد. تشخیص مبلمانِ مناسب ارتباطی تنگاتنگ با رنگ و بافتِ کف دارد. در این پروژه، کف به عنوان بستری خنثا برای نمایش مبلمان و حتّا کُلـیّت طرح ایفای نقش می‌کند. سقفِ کاذب به عنوان ابزاری برای ایجاد تناسبات انسانی به کار رفته و انعکاس در سقف کاذب ابعاد فضا را گسترش داده است.