خانه چوجی | وال‌میکرز

خانه چوجی پروژه‌ای است که کمک می‌کند بفهمیم در زمین‌هایی غیرمعمول و معمولاً «نامناسب» برای ساخت‌وساز چه چیزهایی می‌توان بنا کرد. این خانه در یک مجموعه مسکونی به نام Sanctity Ferme در موقعیت زیبا و چشم‌انداز‌دار شولاگیری واقع شده است. مالک زمین با مشکلی روبه‌رو بود؛ زیرا قطعاتی در حاشیه مجموعه وجود داشت که به دلیل توپوگرافی صخره‌ای و شیب‌دار، درختان بزرگ و پوشش گیاهی انبوه، اغلب برای ساخت‌وساز مناسب تلقی نمی‌شدند و تمایلی برای ساخت خانه در آنجا وجود نداشت، چرا که مساحت قابل ساخت بسیار کم به نظر می‌رسید.

در زمانه‌ای که افراد بیشتر شیفته‌ی داشتن چشم‌اندازهای زیبا از خانه‌های خود هستند و کمتر به این فکر می‌کنند که خانه‌هایشان چگونه به لکه‌هایی ناخوشایند در چشم‌اندازهای طبیعی و بکر تبدیل می‌شوند، مفهوم ما از معماری استتاری (Camouflage Architecture) که هدف آن پنهان ماندن بناها و ادغام بی‌نقص آن‌ها با بستر طبیعی موجود است، پاسخی مناسب به این چالش به شمار می‌آید.

«چوجی» همان‌طور که در زبان مالایالم به معنای «گرداب» است، از پیچش‌هایی ساخته شده که با تیرهای بطری‌ای (Bottle Beams) متشکل از مصالح پیش‌ساخته‌ی ترکیبی از خاک و ضایعات، و با استفاده از ۴۰۰۰ بطری پلاستیکی بازیافتی شکل گرفته‌اند. این سازه‌ها در اطراف سه درخت بزرگ تمرهندی موجود در سایت طراحی شده‌اند. ایده اصلی، ساخت خانه‌ای زیرزمینی بود که از دل بستر صخره‌ای برخیزد، گرداب‌هایی در اطراف درخت‌ها شکل دهد و با پیوند خوردن آن‌ها به هم، فضایی خصوصی و امن در زیرزمین برای ساکنان ایجاد کند؛ در عین حال، فضای اطراف درخت‌ها در بالا همچنان به زیست‌پوشش انبوه و اکوسیستم موجود اجازه رشد و تداوم بدون مزاحمت بدهد.

پیچش‌های چوجی به شکل دیوار آغاز می‌شوند و در ادامه به‌صورت مارپیچ بالا می‌روند تا سقف را شکل دهند. خانه در میان سه درخت جای گرفته و با سقف شیشه‌ای طراحی شده است تا حس زندگی در زیر سایه‌سار درختان را القا کند. اگرچه خانه هیچ نمای مرتفعی ندارد، اما به‌خوبی فضای عمومی را از فضای خصوصی جدا می‌کند؛ به‌طوری که سقف به‌عنوان محوطه‌ی نشیمن در اطراف درخت نیز عمل می‌کند.

ایده این بوده است که اکوسیستم طبیعی درختان و محیط اطراف در بالای خانه بدون هیچ تغییری حفظ شود، در حالی که آسایش ساکنان نیز تامین گردد. چوجی یک اقامتگاه دوخوابه با طراحی باز و دکوراسیون مینیمالیستی است و کف آن از چوب‌های بازیافتی ساخته شده که به‌طور ظریف در کنار هم قرار گرفته‌اند. نکته شگفت‌انگیز این است که ساختمان توانسته است خود را در چشم‌انداز پنهان کند؛ درست مانند ماری که در روزی گرم زیر صخره‌ای حلقه زده باشد.