مسابقه سردر کارخانه پارس فولاد | دفتر معماری هشت

در برخورد با مساله طراحی پروژه، سردر را دوگانه ای از مفصل و لبه یافتیم. پس بر آن شدیم تا با گسترش عرضی لبه از مرز به گرادیان سردر را از یک جداره جدا کننده به فضای مفصلی پویا تبدیل کنیم تا سردر ضمن پاسخگویی لایه لایه به عملکردهای مورد انتظار، بخشی مطلوب از چرخه زیست صنعتی کارخانه باشد.
در طراحی فرم تلاش کردیم از برهم نهشت الگوواره‌ آشنای صنایع فلزی (مدول لوله) و گرته برداری از کهن الگویی مشابه در معماری تاریخی سبزوار (مانند میل خسروگرد به عنوان المانی شاخص و خاطره انگیز) ادبیات طراحی را در شکل معاصر آن ارائه دهیم تا مخاطبان ضمن تجربه حضور در فضایی سیال و بدون مرز ارتباط معنایی بیشتری با زبان معماری فضا برقرار کنند. استفاده از مدول (پیمون) مشترک بین فرم و فضا این امکان را فراهم می‌ساخت تا ضمن پاسخگویی عملکردی مناسب درتعیین ریزفضاها، روح صنعت و تکنولوژی و معماری ایرانی از طرف دیگر به صورت توامان در فضای پروژه حضور داشته باشد. از طرفی این موضوع، امکانات بیشتری را برای توسعه پذیری و تطبیق پذیری با نیازهای آتی مجموعه، به همراه داشت.