خانه امید | آتلیه مکعب سفید

همانطور که طراحان اشاره می کنند، برای پرداختن به معماری، در یک شهر باید فرهنگ و شرایط اجتماعی آن را شناخت؛ به خصوص در شهر های کوچک که روابط بین انسان و نسبتآ نزدیک به هم هستند. این ابعاد ترکیب و چهارچوب اصلی ایده طراحی بنا را ایجاد می کند.
روابط داخلی و تناسبات فضاها در طراحی یک خانه، در نهایت کیفیت زندگی انسان هار ا شکل می دهد. تفکیک عرصه های عمومی و خصوصی، جانمایی، نسبت بندی و تعاریف فضاها، بسیاری از موارد این چنینی خانه را به فضایی در خور زیست تبدیل می کند. البته قوانین متعددی وجود دارند که تاثیر آنها در معماری شهری را نمی شود نادیده گرفت؛ از جمله ایجاد محرمیت و مشرف بودن از طرف همسایه…
این پروژه اواخر سال ۹۶ به این دفتر معماری پیشنهاد شد با مجوز ساخت ۳ طبقه با سطح اشغال ۶۰% . پس از گفتگو با کارفرما و توجه به شکل زندگی و تعداد افراد خانواده، برنامه فیزیکی پروژه به این صورت شکل گرفت:

طبقه همکف شامل لابی و تاسیسات و پارکینگ و فضای ورزش و استخر در ارتباط با حیاط. طبقه اول و دوم به صورت یک واحد مسکونی دوبلکس که فضاهای عمومی در طبقه اول و فضاهای خصوصی در طبقه دوم قرار می گیرند. طبقه سوم به صورت یک واحد مستقل با سطح اشغال کمتر و عقب نشینی در سمت جنوب که تراس بزرگی بر روی بام پروژه شکل می دهد. این حیاط علاوه بر اینکه حفظ محرمیت و عدم اشراف همسایه تمام عملکرد های یک حیاط خانگی را برای واحد طبقه سوم تامین می کند.

این خانه به کمک بازی های حجمی دیدهای وسیع به فضاهای باز و آسمان دارد. برای کمتر کردن اشرافیت به داخل بنا، در ضلع شمالی در ارتفاع پنجره ها تغییراتی ایجاد شده تا دید مستقیم به فضای داخلی کاهش پیدا کند. تداوم بازشوها در نما از فضایی به فضای دیگر و تغییر در ابعاد آنها نه تنها موجب تقویت حس حرکت در داخل و بیرون می شود، بلکه یکپارچگی داخل و خارج ساختمان را به وجود می آورد . محصول کار، خانه ایست که هر چند از دید ناظر خارجی پوسته ای بسته و صلب دارد، ولی فضاهای داخلی آن در عین حفظ محرمیت و جدا بودن محدوده ها به نوعی پیوستگی و شفافیت فضای خود را حفظ کرده اند. این خانه شاید بتواند با پیش و پس رفتگی ها و سایه روشن هایش خاطره ای از گوشه و کنار خانه های قدیمی به یاد آورد…