رستوران گِردگَرد ، کورش عبدی

ای گِردگَرد گنبد طارونی
یکبارگی بدین عجبی چونی؟
گردان منم به حال و نه گردونم
گردان نه‌ای به حال و تو گردونی

برنامه طراحی رستوران گردگرد، جذب افراد با ملیت های مختلف و فرهنگ های متنوع، در دومین کلان شهر ایران، مشهد و در یک بافت تاریخی در حال احیا تعریف گردیده است. نیاز به طراحی فضاهای چند عملکردی ولی یکپارچه، در جهت پاسخگویی به برنامه های متنوع از جمله گرد‌هم‌آیی ها، شو ها، ملاقات های گروهی و خصوصی به صورت هم زمان در پروژه اهمیت داشت.

فرآیند طراحی:
در جهت دست‌یابی به بهینه ترین پاسخ ها با توجه به تنوع و پیچیدگی برنامه، گام طراحی اولیه با تعریف یک فرآیند طراحی مولد آغاز شد به گونه ای که در ابتدا به جای استقرار اولیه فضاها، میدان هایی متشکل از نیرو های مولد مختلف تعریف شد. نیرو های هر میدان معین میزان تمایل و جهت گسترش، ظرفیت فضایی مورد نیاز  و میزان انعطاف در ترکیب با فضای پیرامون خود می باشد. میدان ها از یک نقطه با یک فرآیند برهم کنشی تعاملی رشد کرده و پیوسته در مرز های سیال خود تغییر جهت و شکل می دهند تا به یک برآیند تعادل برسند.

پیوند‌های فضایی/خمیدگی فضایی
پس از به تعادل رسیدن میدان‌های فضایی، مرزهای سیال آن ها توسط پوسته هایی به فرم ترجمه شدند. میدان‌های فضایی میان پوسته‌ای منجر به خلق فضاهایی خمیده شد که توسط میان‌یابی‌هایی هندسی در میان پوسته‌ها بازنمایی گردید. برآیند همنشینی پوسته‌ها در فضا، میدان‌های فضایی خمیده نامرئی خواهند بود که رفتار انسان در فضا را به گونه‌ای مولد به جریان می‌اندازد. پوسته اصلی از دگردیسی یک قطاع مخروطی به دست آمد که در میانه آن، صفحه ای چرخان روی آب قرار کرفته تا تداعی کننده فضای مرکزی تهی و عنصر آب در معماری ایرانی باشد.

این صفحه با چرخش خود می تواند با هر یک از فضاهای همجوار خود به گونه ای متفاوت ترکیب شود و تنوع عملکردی مانند صفحه نمایش یا فضای سرگرمی داشته باشد. پوسته اصلی مرز فضای خدماتی و پذیرایی را تفکیک می کند و همچنین در امتداد مسیر حرکت افراد از زمین اوج می‌گیرد تا با کمک پوسته دوم فضایی پویا و پیوسته ، از بسته تا باز و از فشردگی تا گشایش فراهم کند. پوسته دوم نیز یک چند عملکری است : فضایی برای نشستن در داخل، مرز تفکیک کننده فضای درون و بیرون و نقش رسپشن را نیز ایفا می کند.
در قسمت انتهایی سالن نیز فضایی مجزا از دگردیسی یک طاق ایرانی طراحی شده به نحوی که در امتداد مسیر، فضاهای سنتی ایرانی را تداعی می کند اما در جهت عکس و در داخل فضا دارای کیفیت های مدرن است.