ویلا‌ی شماره 2/ زیبادشت | استودیو معماری سِدروس

ایده‌ی [ویلا‌ی شماره 2 زیبادشت] از بازی با دو مکعب مستطیل ساده آغاز شد، با این هدف که در عین تفکیک فضایی مشخص در تنوعی از فعالیت‌ها، حداکثر پیوند میان درون و بیرون برقرار گردد. با توجه به عوارض و عوامل موثر بستر طرح، ابتدا دو مکعب مستطیل صلب در یک‌سوم انتهایی زمین مکان‌یابی شد، سپس با حرکت و چرخش مکعب بالا تلاش شد، فضاهای باز میانی شکل‌گیرد که مناسب‌ترین پاسخ در ارتباط با عملکردهای تعریف‌شده باشد. پس از آن پوسته مکعب‌ها در تعامل با فضاهای باز و نیمه‌باز در سطوحی شفاف شدند تا مرز میان بیرون و درون تا حد ممکن کم‌رنگ گردد. ارتباط عمودی اصلی در وسط خانه قرار دارد که در روز مملو از نور طبیعی است و در شب با نورپردازی مصنوع، نور ملایمی به فضاهای اطراف منتشر می‌کند.

فضاهای زیست درونی و بیرونی ویلا در ارتباط با تنوعی از فضاهای منظری شکل گرفته اند. خانه به دو حیاط مجزا باز می‌شود، که این دو حیاط در ترکیب با یکدیگر، تراس و نظرگاه شرقی و تراس غربی، فضاهای منظر ویلا را شکل می‌دهند؛ استخر جلوی بنا و کنسول طبقه اول بر روی آن نیز به نقطه تمرکز و توجه بنا بدل شده‌است. با توجه به ماهیت ویلا و علاقه کارفرما به تفریح و سرگرمی، ویلا شماره‌ی2 خانه‌ای منعطف است که می‌تواند برای برخورداری از فضاهای سبز و منظرین بیرونی باز شود و برای ایجاد محیطی خصوصی‌تر و خانوادگی‌تر، بسته گردد.

طراحی منظر ویلا نیز در توفیق آن نقش به‌سزایی داشته‌است. فضاهای سبز و شاداب محوطه، پالت مینیمال بنا را تکمیل می‌کند و سطوح سخت نما را تا حدی نرم می‌سازد. اتصال مداوم فضاهای منظری متنوع، تنوعی از تجربیات فضایی را به خوبی نشان می‌دهد. پرسه‌زدن در [ویلا‌ی شماره 2 زیبادشت]، در مجاورت سبزینگی گیاهان، صدای پرندگان، صدای آب و خنکای آن، احساسات و حواس مختلفی را بر می‌انگیزد و تجربه‌ای دلنشین برای ساکنانش فراهم می‌آورد.