ساختمان بهرام خان | گروه معماری باراد

در این پروژه با دو مسئله‌ی اصلی مواجه بودیم؛ ابتدا به دلیل آنکه پلان ساختمان از قبل طراحی شده بود و این طراحی به شیوه‌ای بود که نوع خطوط داخلی پلان با خطوط نمای بیرونی ساختمان، بدون هماهنگی و چشم‌انداز خاصی قرار گرفته بود، باید این ناهماهنگی به انسجام و رفتار هماهنگ با هم می‌رسید. پس در گام اول با استفاده از قرار دادن پوسته‌ای بر روی نما، به مخفی کردن خطوط ناهماهنگ پرداختیم و برای این کار، تصمیم گرفتیم که از متریال چوب در قالب بازشوهایی استفاده کنیم، تا هم احساسی از زندگی به ساختمان تزریق شود و هم با گشایش و بسته شدن این بازشوها، به نوعی به تغییر و حرکت همیشگی در نما برسیم، که این موضوع از ساکن بودن و یکنواختی نما جلوگیری می‌کرد.

مسئله‌ی دوم حیاط پروژه بود که به واسطه‌ی قرارگیری دو رمپ که به پارکینگ‌های ساختمان منتهی می‌شد، کل حیاط تحت‌تاثیر این دو رمپ قرار می‌گرفت، بنابراین شخصیتی بدون روح و فاقد حس زندگی و زیبایی‌شناسی داشت و از طرفی فاقد هرگونه فضای سبز بود. برای حل این مسئله، از میان شکاف دو رمپ فضایی برای جداسازی مسیر عبور انسان و ماشین در نظر گرفته شد که در نهایت به یک باغچه ی عمودی تبدیل شد. وجود این فضا کمک می‌کرد که هم حیاط دارای شخصیتی زنده و دارای روح زندگی گردد و هم با حضور این فضا، انسانی که با آن مواجه می شود، با عبور از میان آن، احساسی از طراوت و سرزندگی در بدو ورود و خروج از ساختمان تزریق شود.
این باغچه ی عمودی، بر روی نما هم کشیده شد و در نهایت به باغ کوچکی در پشت بام ساختمان منتهی شد. همچنین این فضای حیاط در جاهایی از درون دیوار حیاط، برای عابران پیاده هم رویت‌پذیر شد تا احساسی زیبا هم به پیاده‌راه تزریق شود و عابران از دیدن لحظه‌ای آن هم لذت ببرند.