ویلای دشت چهل | دفتر معماری 51-35

معماری ویلا دشت چهل تجربه ای برای رسیدن به یک زندگی بیرونی-درونی در اقلیمی سرد است. اینکه چگونه می شود بیرون از ساختمان بود و برف و باران را تجربه کرد اما همچنان در امان بود و یا داخل بود و ارتباط حسی، بصری و روانی امن خود را با بیرون از دست نداد. اینکه چگونه می شود مرز بین داخل و خارج را در مسیر رسیدن به آزادی بیشتر کمرنگ کرد.

در ابتدای طراحی با توجه به کشیدگی زمین در جهت شمال به جنوب (به طول ۵۰ و عرض ۲۰ متر)طراحان تصمیم گرفتند ساختمان را در همان جهت زمین و نزدیک به مرز شمالی به منظور بهره مندی از منظره زیبای شمال قرار دادند.سپس با ایجاد یک برش مورب در طول ساختمان، نمای شمالی را به قلب ساختمان رساندند و علاوه بر آن سقفی در فضای باز به سمت حیاط ایجاد شد که امکان حضور فیزیکی انسان را در هنگام بارش برف و باران یا استفاده از گرمای مطبوع میانه ی روز را (در عین محفوظ بودن از تابش مستقیم خورشید) محدود به داخل ساختمان نکند. و تا عمق بیشتری از سایت ، امکان این حضور فراهم شود.

در قسمت جنوبی ساختمان با ایجاد یک محفظه شیشه ای با دیواره سنگی ضخیم در پشت (دیوار ترومب) و چند بازشو در بالا و پایین آن می توان انرژی حرارتی تابش شده در طول روز را ذخیره کرد و برای گرم کردن ساختمان در شب استفاده کرد. در نهایت با پرهیز از صاف کردن یا پلکانی محل (راه حل متداول برای اراضی شیبدار)، مسیرهای دسترسی افقی و عمودی به رمپ تبدیل شدند تا حرکات نرم و راحت تری را در سرتاسر ساختمان فراهم کنند و احساس آزادی را افزایش دهند.