گالری نبشی | طراحان و بناکنندگان زاو

مركز نبشی
جنوب، شمال، مرکز
امکان تمرینی برای ایجاد فضایی امروزی در بافت مرکز شهر تهران فراهم آمده است. تغییر عملکرد خانه ا­ی مسکونی به مركزى بينا رشته­ اى هنر، دیزاین، معمارى با ارائه­ ی پیشنهادی امروزی برای بازگرداندن فضاهای متروک شهر به چرخه­ ی استفاده بدون تاثیر از «تعصبات تاریخی» مورد نظر است. هدف این است که گروه­ های پیشرو هم بتوانند فعالیت امروزی خود را در بافت مرکزی تهران دنبال کنند و در حفظ بافت مشارکت ورزند. مرکز تهران در دوران اوج خود هم میزبان همین مخاطبان بوده است، بافتی که از بازماندگان بافت­های با ارزش شهر تهران است. معماری این بنا که توسط دکتر پاک ­نیا طراحی شده است از لحاظ سبکی در گونه­ ی «مدرن» اولیه­ ی معماری تهران قرار می­ گیرد زماني­که هنوز دیوارهای باربر امكان «آزاد کردن» پلان­ها را نمي ­دادند.

خانواده ساکن آن در سال­های جنگ ضمن حفظ آن با تغییراتی در پرداخت فضا، پناهگاهی در حیاط برای دور­ ماندن از گزند حملات هوایی ساخته ­اند که امروز به فضای یادبود براى پروژه­ هاى خاص مركز نبشى بدل شده است. باز­کردن پناهگاه به حیاط و امتداد­دادن حیاط به زیرزمین بسته و ایجاد پیوستگی و یکپارچگی در فضاها که با برداشتن برخی دیوارها و گشایش در فضاها همراه است، الگویی را از کیفیت فضایی ایجاد کرده است که در ترازهاى مختلف و با پله­ هاى گوناگون به ­دست­ آمده است، به­ طوري­كه گويى سطوح مختلف بنا پاگردهايى براى پله­ ها است. ساخت بنا در محدوده­ی زمانى انجام مي ­پذيرد كه مهاجرت به مرکز شهر رواج يافته است. هدایت این موج از مهاجرت می­ تواند عدم توازن شمال و جنوب تهران را که در سال­های جنگ و سازندگی به اوج خود رسید مهار کند. گویی این بنا یادگاری از دوره­ های مختلف تاریخ معاصر تهران در خود دارد. این دوره­ ها از نظر برخی تاریخ ­نویسان به دوره­ های قبل و بعد از جنگ ایران و عراق خلاصه می­ شوند.