ویلای گویم | استودیو معماری مشیر

ویلای گویم، در شمال غرب شیراز در باغ های شهری شهرک گویم، در زمینی به مساحت 2000 متر مربع واقع شده است. محدوده ای که یکی از مقاصد مردم شیراز جهت ساخت ویلا یا همان به اصطلاح خانه های آخر هفته ی خود می باشد و با گسترش شهر به سمت شمال غرب اکنون بخشی از شهرداری شیراز است. کارفرمای پروژه جهت طراحی و ساخت یک ویلای دوطبقه و با وجود یک سری مداخلات در سایت، به ما مراجعه کرد .

در اولین برخورد با پروژه، معماران معمولاً با این سوال مواجه می‌شوند که آیا می‌توان به نتیجه آن امیدوار بود یا خیر. در این پروژه، پاسخ اولیه منفی بود. با وجود اقدامات انجام شده توسط کارفرما و مخالفت او با اولین پیشنهادات ما در زمینه دخل و تصرف های مورد نیاز، قدرت مانور معمار در ابتدا از دست رفته دیده می شد. کارفرما با ساخت یک آلاچیق گرد در سبک کلاسیک، یک استخر با فرم لوبیایی شکل با جکوزی و یک سایه بان با سلیقه شخصی خود و به جهت تمهیدات تأسیساتی که برای آن استخر و جکوزی دیده بود، روی خوشی به تغییرات مد نظر معمار نشان نمی داد. بنابراین تلاش گروه بر محاط کردن یک استخر کم عمق به دور استخر موجود بافرم لوبیایی و محاط کردن این ساختمان ویلایی به دور استخر کم عمق متمرکز شد.

این قاب‌بندی توسط استخر جدید و ساختمان، ارتباط مناسبی با کناره‌های باغ و فضای اطراف ایجاد کرد.با اجرای ضلع سوم استخر در ارتفاع و رنگ متریال ساختمان، گروه طراحی توانست استخر بزرگ را به عنوان یک فضای منفی در میانه ی فضاهای عملکردی جای دهد. همین امکان با توجه به عرض کم، به پشت بام هم کمک کرد که دید کامل را از سمت باغ داشته باشد. با حفظ استخر موجود، توانستیم موافقت تبدیل آلاچیق کلاسیک به یک سازه چادری مدور در سبک مدرن و درترکیب با فرم لوبیایی استخرو تبدیل جکوزی به محل قرارگیری یک المان عمودی، که یک درخت نخل بود، را از کارفرما دریافت کنیم. یک داد و ستد رضایت بخش برای هر دو طرف که برای تیم ما این نوع مذاکره بسیار آموزنده بود. در نهایت این استخر بود که به عنوان یک هسته، ویلای اطراف خود را به صورت یک جعبه هم ارتفاع و همگن تعریف کرد تا خود مهمترین عضو این ترکیب باشد.

از طرفی کارفرما تمایل به ساخت ویلایی دو طبقه در این زمین داشت. اما ما ، ساختمان دو طبقه را به شکل یک طبقه روی زمین و یک طبقه زیرزمین پیشنهاد دادیم. پیشنهادی که به چنارهای دو طرف ساختمان و صنوبرها فرصت خودنمایی می داد. در این پیشنهاد، فضاهای مورد استفاده مهمانان ، سالن ورزشی چند منظوره، استخر و سونا در زیرزمین قرار گرفت. ارتباط داخلی بین طبقات از طریق یک پله فلزی گرد، با رنگی خاص و متفاوت از سایر فضاها که در فرآیند اجرا ساخته و جایگذاری شده بود، شکل گرفت .

محل قرارگیری توده، ورودی و در نهایت فرم ساختمان به شکلی در نظر گرفته شد که دید فضاهای مهم ویلا مانند پذیرایی و اتاق خواب اصلی به استخر باشد. در پذیرایی به علت متراژ بیشتر، امکان دید دو طرفه هم به استخر و هم به پشت ساختمان وجود داشت. پشت ویلا فضایی جهت ارتباط با آشپزخانه درنظر گرفته شد. سایر اتاقهای خواب هم در قاب دید خود درختان چنار با پس زمینه دیوار سنگی محوطه را داشتند. ویلا به دلیل داشتن تنها یک طبقه روی زمین، نیاز به ارتباط قوی‌تری با پشت بام داشت تا از آن به عنوان نشیمن استفاده شود. از سوی دیگر، انعکاس فضای جعبه پله ی پشت بام می بایست در سمت دیگری از ساختمان انتقال کاربر به طبقه پایین را ممکن می کرد.