ویلای شماره 12 | استودیو نو آر

این ویلا یکی از چهار ویلایی است که توسط تیم طراحی استودیو Noir انجام شده است. هیچ یک از آن ها در این شهر و در اطراف آن قرار نداشت. در مرحله اول طراحی، طراحان مجبور بودند تا یک مفهوم مشترک برای این ویلاها پیدا کنند. حفظ یکپارچگی و پیروی از ایده های پیشرو در این ویلاها با فضاهای مختلف و رفتارها، اصول کار طراحان بود.
با توجه به همان ابعاد و فضای سایت، طراحان یک فرم مکعب با ابعاد برابر و یکسان برای همه واحدها انتخاب کردند که با توجه به تأثیر آب و هوا که سقف صاف فرم مکعب شکل را به سمت شیب دار آن حرکت می دهد. تولید فضاهای منفی با توجه به برنامه ریزی عملیاتی پروژه می تواند یکی از بهترین پاسخ ها برای ایجاد جایگزینی با فضاهای مختلف و گردش داخلی باشد که در عین حال فرم اولیه را نیز حفظ می کند. در واقع هدف اصلی طراحان تولید واحدهای مشابه از جمله فضاهای مختلف با انواع و چشم انداز رو به به دریا و محیط زیست اطراف آن می باشد. این روش طراحان را در ایجاد فضاهای مختلف منفی کمک کرد.

مرحله بعدی طراحی داخلی ویلای شماره ۱۲ بود، با توجه به موارد ذکر شده در پاراگراف قبلی، طراحان ایجاد فضاهای منفی را در گزینه های مختلف آغاز کردند. بسیاری از عوامل اساسی طراحان را پس از بازبینی های متعددی به استخراج فضاهای منفی و رسیدن به فرم نهایی می رسانند. این عوامل عبارتند از: تراسهای اصلی و ثانویه چشم انداز به محیط اطراف، حومه و راه نمایان ساختن فضای مورد نیاز خانه. طراحان به علاوه برخی از اهداف را در طی این پروژه دنبال کردند. ایجاد یک کنتراست بین موانع فضای منفی و دیگر سطوح نمای ساختمان با استفاده از مواد آجر یکی از این موارد بود. مورد دیگر چشم انداز مستقیم از طریق پنجره های L مانند به فضای سبز بیرون بود که تمام این موارد باعث ارتباط بیشتر این واحدها با محیط اطراف شد. در بخشی از طراحی داخلی طراحان سعی کردند پله ها را به عنوان عنصری بین سطح و تراس برجسته کنند.

برای دستیابی به این ایده، ساختار پله را از ساختار اصلی جدا کرده و با آن به عنوان یک عنصر تاریخی در ساختار اصلی و فضای باز (وُید) برخورد می کنند. علاوه بر پیوستن به عملکرد پله ها و تراسها با تداوم و جداسازی آن، در نقش دیگری ظاهر شدند و این اهمین چنین متریالی را در فضاهای مسکونی نشان می دهد.