کافه جِی | دفتر معماری کانی سواران

گذر، رواق، کافه، مکث، گذر، رواق، کافه، تعامل
این ترتیب کلمات تعبیری از سناریوی مستتر و آشکار این کافه را بیان می کند. کافه ایی دور یکی از میدان های اصلی پایتخت و از قضا در همجواری با یکی از پایانه های برون شهری و امکانی برای اولین دیدار.کافه در ذات خصیصه ایی برای ایجاد تعامل و همنشینی را دارد و اگرچه این تعامل الزاما با تکلم اتفاق نمی افتد و شاید لحظه ایی مکث و نگاه و عبور، خود تعاملی به یاد ماندنی باشد.

اگرچه رواق زمانی برای رواقی گری بوده  ولی امروز در تمنای ایجاد یک ارتباط ایجاد می شوند

مکث و رواق و یا سلام و رواق و یا نگاه و رواق، تماما یک چیز را به ذهن متبادر می کند، انگیزه ایی بر گرفته از انگیخته ایی  از درون که تلاش برای ارتباط دارد. دعوتی که بی هیچ پروایی بیان می شود و هیچ مرزی برای ورود وجود ندارد.
 رواق ها  در اینجا  ایجاد و برساختی دوستانه نه صرفا با گذر و اهالی آن دارند بلکه هم-آغوشیِ ظریفی با بنای قدیمی خود ایجاد کرده اند.


رواق ها در ظریفانه ترین حالت خود متولد شدند و با تکیه با ستون های تنومند بنا بقای خود را تضمین کردند.  ایجاد آنها به ارتباط گذر و گذر کننده ختم نشد و این ارتباط از گذر به درون و تمام لایه های درونی آن گسترش یافته است. ماحصل این گسترش  و ارتباط،  برساخت فضاهایی خودساخته بود که ایجاد و بقایشان تنها به همنشینی با یکدیگر التزام پیدا می کرد.

پروژه از لایه لایه هایی شکل و تکامل پیدا کرد که هدفشان این بود که صرفا یک لایه معمولی نباشند و بلکه فرصتی برای ایجاد یک فضای کمتر و شاید اصلا تجربه نشده باشند.

لایه هایی که سناریوی مکث، گذر و فضا را به شکلی توامان از برون به درون بنا و بالعکس ایجاد می کنند . نگاهی جسورانه به وید مرکزی و تقسیم بندی فضای ورودی در محور”Z”  ، اگرچه لایه های مرکزی فضارا در محور “X” و “Y” تقسیم بندی می کنند ولی در وید مرکزی این تقسیم بندی در محور “Z” اتفاق می افتد وهمچنین ارتباط فضا را در رابطه عمودی در نوسانی از بیشترین به کمترین ارتفاع متغییر می سازد.  
 سناریو ی مکث، گذر، تعامل همچنان در فضا ادامه دارد.

در طبقه همکف با ایجاد فضای کتابخانه در وید کوچک انتهای سالن علاوه بر ایجاد ارتباط عمودی در فضا ارتباط فیزیکی در محورهای افقی بنا را تاکید می کند. فضای کتابخانه محصول ارتباط لایه ها با فضای تهی بود که در درون خود به وجود آوردند و در پیرامون خود فرصتی برای ایجاد فضاهای تعاملی و اجتماعی را پدید آوردند.  میز اجتماعی در طبقه همکف محلی برای ایجاد را به گذرانی که به داخل وارد شده اند می دهد تا همنشینی را به گونه ایی نو تجربه کنند. در طبقه اول لایه ها همچنان به زیست خود ادامه می دهند و زیست خود را در گرو ایجاد فضایی برای ماندن می دانند.

در طبقه همکف با ایجاد فضای کتابخانه در وید کوچک انتهای سالن علاوه بر ایجاد ارتباط عمودی در فضا ارتباط فیزیکی در محورهای افقی بنا را تاکید می کند. فضای کتابخانه محصول ارتباط لایه ها با فضای تهی بود که در درون خود به وجود آوردند و در پیرامون خود فرصتی برای ایجاد فضاهای تعاملی و اجتماعی را پدید آوردند. میز اجتماعی در طبقه همکف محلی برای ایجاد را به گذرانی که به داخل وارد شده اند می دهد تا همنشینی را به گونه ایی نو تجربه کنند. در طبقه اول لایه ها همچنان به زیست خود ادامه می دهند و زیست خود را در گرو ایجاد فضایی برای ماندن می دانند.

در این پروژه رواق و لایه های آن دعوتی بدون چارچوب به گذر و گذران آن دارند و رواق را با تعریف معاصر گونه برای هم زمان های خود بازگویی می کند و فرصت زیستن بنا با گذر خود را فراهم می سازند.