ساختمان شماره 93 تهرانپارس | علیرضا تغابنی

دفتر های کوچکی مثل دفتر ما،گاهی مراجعانی دارد که پروژه ای در دست دارند که توسط دفتر هایی با حساسیت کمتر نسبت به کیفیت کار(معمولا نزدیک شهرداری ها و متخصص گرفتن جواز)،طراحی شده است.آنها در مرحله ای که ساخت را شروع کرده یادر حین عملیات ساخت،تکایل دارند دستی به سر و روی پلان ها کشیده و نمایی جذاب را برای پروژه فراهم کنند. معمولا پروژه های این چنینی برای دفتر های مانند ما،فاقد جذابیت اند و قبول نکردن این نوع پروژه ها اولین راه حل است. این بار سعی کردیم ببینیم با این نقشه های جواز گرفته و سازه تایید شده و بودجه محدود،چه میشود کرد.(شرط کارفرما این بود که قیمت ساخت از بودجه متعارف ساختمان های برای فروش در همین منطقه بالا نزند.) بر عکس پروژه های معمول این بار از نقشه های اولیه شروع کردیم از جایی که کارفرما ایستاده بود،سازه و سازماندهی پلان مشخص. بنابراین طراحی از نما شروع شد و تا حد امکان به مابقی پروژه بسط یافت. با جابجایی آشپزخانه در یکی از طبقات و تغییر سازماندهی پلان،سعی کردیم تنوع حرکتی را در نما و پلان ها ایجاد کنیم ،همچنین دکوراسیون داخلی نیز با تبعیت از ایده صورت دهنده نما شکل گرفت.از پخ کاری های پلان کاستیم و سعی کردیم پلان ها را شسته رفته کنیم،پنجره ها از ابعاد و شکل متعارف بیرون آمدند و پوششی حصیری به پنجره ها اضافه شد که به صورت برقی بالا و پایین می رود و قابلیت تعویض دارد.فضای سبز هم طوری به نما اضافه شد که از بیرون و داخل قابل دیدن باشد. نتیجه کار با ایده آل ما فاصله دارد اما در مقایسه با پروژه ای که قرار بود ساخته شود،متوجه شدیم گاهی پروژه های غیر ایده آل هم میتوانند رضایت بخش باشند