کارخانه پایکار بنیان پانل | شرکت طراحی آراد

طراحی فضای کارخانه های صنعتی با تولیدات مدرن نیازمند در نظر گرفتن عواملی همچون آشنایی با روند خط تولید، اهداف و خواسته های مدیران کارخانه و نوع محصول مورد نظر است. در عین حال موقعیت قرارگیری زمین، بازه زمانی پروژه و… باعث می شود تا روند طراحی فضاهای صنعتی تا حدودی پیچیده و تخصصی باشد.کارخانه پایکار بنیان پانل در شهرک صنعتی پرند و در ۳۵ کیلومتری شهر تهران واقع شده است. طراحی این کارخانه توسط گروه معماری آراد و معمارانش بهرام کلانتری و کوروش دباغ انجام شده است.زیربنای کل این پروژه ۱۰۵۰۰ مترمربع می باشد که شامل : خطوط تولید ، دفاتر طراحی فنی ، بخش های مدیریتی و نمایشگاه ها است و ۱۰۰۰ مترمربع از کل زیربنا به فضای سبز اختصاص داده شده.

هدف کارفرما:
هدف کارفرما تغییر سیستم ساخت و ساز سنتی به سیستم ساختمان های صنعتی بود که می تواند پاسخگوی بسیاری از نیازهای امروز جامعه ایران باشد و نیز خواستار آن بود که این هدف از لحاظ کیفیت معماری در سیستم ساختمان های صنعتی، بدون هیچ شباهتی با کارخانه های سنتی، قابل رؤیت باشد.

از آنجاییکه ماهیت پروژه صنعتی است، عواملی همچون رابطه ی نزدیک و مستقیم فضایی بخش های مختلف عملکردی پروژه از قبیل خطوط تولید، دفاتر طراحی فنی و بخش های مدیریتی و از طرفی مقیاس بزرگ طرح، وسعت دهانه ها و نوع پوشش آنها، عوامل تاثیرگذار بر این پروژه بوده اند. این نوع ساختمان ها همیشه دارای ویژگی هایی مانند دهانه های بزرگ، ساختار مدولار و فضای همگن هستند. رویکرد و کانسپت معماری در این طرح این بود که همه چیز در یک لحظه اتفاق می افتد.

بنابراین این عوامل ناخواسته، طرح را به سمت تکرار عناصر هندسی و فرم های واحد یکنواخت سوق می داد و در اینجاست که طراحان سعی نمودند در یک ساختار واحد و بدون اضافه کردن زوائد شکلی و خارج از ایده طرح، برای هرکدام از بخش ها به طور مجزا، استقلال و ماهیت فضایی فراهم آورند و علاوه بر پاسخگویی به مسائل عملکردی کارخانه، به فرم ایده آل و هنرمندانه ای دست یابند. در این پروژه تأکید به اعمال یک هندسه فضایی ساده و بدون زوائد بود تا بتواند پاسخگوی تمام نیازهای پیش بینی شده برای هر بخش به طور مجزا باشد و همچنین به فرم همگن و ایده آل و درخور طرح دست یابد.

طراحی کارخانه پایکار بنیان پانل:
طراحی ساختمان در مرداد ماه سال ۱۳۸۵ آغاز شد. عملکرد اصلی این کارخانه طراحی و تولید صنعتی و انبوه همه اجزای ساختمان، اعم از دیوارها و سقف های پیش ساخته است که به نوعی کارکرد سازه ای نیز خواهند داشت. خواست کارفرمای پروژه این بود که معماری خود مجموعه نیز طرح و ساختاری متفاوت و شاخص داشته باشد، چراکه تولیدات کارخانه ارتباط مستقیم با ساخت و ساز صنعتی در کشور دارد.

کمبود زمان برای ساخت و راه اندازی کارخانه، عاملی موثر در طراحی باعث شد طرح به سمت یک پروژه طرح و ساخت سریع سوق داده شود. مسئله مهمی که در بررسی های اولیه طرح مطرح شد ماهیت فضایی پروژه های صنعتی بود که به دلیل عملکرد خاص، مقیاس بزرگ، وسعت دهانه ها و نوع پوشش آنها، عموما به سمت تکرار هندسی و یکنواختی پیش می روند و طراح بایستی از این تکرار هندسی و همگنی به عنوان ابزاری مثبت برای ارتقای کیفیت فضایی پروژه استفاده کند.هندسه ای که با این ایده مورد استفاده قرار گرفت این قابلیت را به طرح می داد که با حفظ ریتم مدولار و صنعتی پروژه و نیز تکرار آن، علاوه بر جوابگویی به مسائل عملکردی کارخانه در فرم خارجی بنا و فضای داخلی آن نیز به تاثیرات فراعملکردی کیفی دست پیدا کنیم.
از دیگر مواردی که می بایست در طراحی پروژه رعایت می شدرابطه نزدیک و مستقیم فضایی بخشهای مختلف عملکردی پروژه از قبیل خطوط تولید،دفاتر طراحی فنی و نیز بخشهای مدیریتی آن بود. بنابراین می بایست کل پروژه در یک ساختار واحد طراحی می شد و سعی بر آن بود که بدون اضافه کردن زوائد شکلی و خارج از ایدیه غالب طرح، استقلال و ماهیت فضایی هر کدام از این بخش ها به طور مجزا حفظ شود.

کیفیت ساخت:
برای بالا بردن کیفیت ساخت و نیز مطابقت با برنامه زمان بندی طرح (برنامه زمانی ۱۰ ماهه) همه اطلاعات فنی پروژه در مراحل مختلف ساخت به صورت نقشه ها و فایل های فنی سه بعدی با قابلیت پردازش و استفاده در کارگاه تهیه شد که در بهبود کیفیت ساخت پروژه در زمان کوتاه تاثیر داشت و تجربه سازنده ای برای مشاور در پروژه های طرح و ساخت به حساب می آید. باید اشاره شود که مهم ترین عامل در ارتقای ارزش های کمی و کیفی کار، تعامل و همخوانی مستمر هر سه عامل درگیر در این پروژه (کارفرما، مشاور و پیمانکار) در طول دوره طراحی و ساخت آن بود.