رستوران ایران برگر | دفتر معماری افرند سازه

چالش اصلی طراحان در طراحی این پروژه تامین نیاز کاربران و ایجاد حس دعوت کنندگی با در نظر گرفتن نقش ساختمان در شکل و فرم شهری و ایجاد ارتباط با مخاطب و محیط پیرامونش بوده است. از محدودیت های پروژه انطباق عملکردهای مختلف فضا در ساختاری شکل گرفته، بود. هدف طراحی ایجاد یکپارچگی و پویایی حجم بیرون در تعامل با فضای داخل و ارتباط بهینه با بستر پروژه در نظر گرفته شده است. در گام اول پیوستگی و در عین حال کنتراست شاخصی در نما با هم نشینی متریال آجر با چیدمانی چرخشی و ایجاد بافت سایه روشن در کنار فلز تعریف شده و برای حفظ انسجام دیداری و فضایی، این حرکت تا داخل فضا امتداد یافته است. در داخل نیز فضاهای نشیمن متنوعی برای گردهم آمدن و معاشرت دیده شده است و به منظور جلوگیری از همهمه و پخشایش صوتی در فضا و همچنین یکنواختی نورپردازی و محیطی بدون خیرگی، فرم منحنی برای سقف طراحی گردیده است.