خانه نهان، استودیو طراحی DVR
موقعیت: ایران، مشهد
معمار مسئول: لعیا دادور
تیم طراحی: لعیا دادور، مهرناز شمسی
طراحی و معماری داخلی: لعیا دادور، مهرناز شمسی، یاسمن کمالی، شراره مهاجر
کارفرما: علیرضا فیاضی
مساحت زمین: 360 مترمربع
مساحت زیربنا: 1550 مترمربع
عکس: استودیو دیمن
اتمام پروژه: 1403
تایپو‌لوژی میان‌بافت، یک باکس بزرگ با مرزی مشخص است که مرز به مرز همسایه قرار می‌گیرد و به واسطه صفحه‌ای دو‌بعدی (نما) با شهر و دیوار‌های جانبی با همسایه ارتباط برقرار می‌کند. همانند ظرفی پر‌و‌گرم در اتریش و پاک می‌شود و نما به صورت یک عکس برگ‌رفته از الحاق می‌شود. همانطور که برای لابی‌های اتاق‌ها یا مجموعه‌ای از اتاق‌ها می‌دانیم ساختمان میان‌بافت، به واسطه نما (پوسته مرزی) صورت خود را پنهان می‌سازد. پروژه وقتی در تضاد میان بسته و بسته‌تر، رابطه‌ای جدید و کل را در معماری عیان کند. در چنین بستر متراکم، نما دیگر صرفاً یک دیوار نیست، بلکه دیواری است که هم‌زمان با شهر و درون خود گفتگو می‌کند. با خوانی این الگو و کد گنگ دنیای “درون” و “برون” را به چالش می‌کشد. یکی از مولفه‌های کلیدی طراحی کیمبلز و تایپو‌لوژی میان‌بافت، تراس‌ها است. در اغلب ساختمان‌ها تراس‌ها به عنوان امتداد بیرونی فضا، به سوی خیابان و منظر شهری باز می‌شوند. اما منظور در شهر میان‌بافت، تراس‌ها با چرخی آگاهانه به درون باز شده‌اند و ضمن بازگردانی آن‌ها به سمت فضاهای خصوصی کشیده می‌شود. این جابه‌جایی تراس، از یک میان فضای نمایشی، به عنصری درونی و قابل زیست تبدیل کرده و در رابطه همسایگی نه بر اساس مجاورت دیوارها، بلکه به واسطه تراس‌ها معنا تعریف می‌شود.
در نهایت پروژه می‌کوشد در برابر آشفتگی منظر شهری دوباره راهی از منظر و حریم ارائه دهد و کیفیتی تازه برای زیستن در دل میان‌بافت شهری تعریف کند.
در طبقه همکف، پروژه با عقب‌نشینی از مرز مالکیت، فضای نیمه‌عمومی را در اختیار شهر قرار می‌دهد. این عقب‌نشینی تلاشی است برای تلطیف مرز مالکانه و فراهم‌کردن فضایی میانگین که هم به ساکنان تعلق دارد و هم به درون است و هم بیرون.
در این پروژه تلاش شده است تا از تجربه ساختی نو و متناسب هم از لحاظ تکنیک ساخت و هم از لحاظ فرم با استفاده مجدد از ظرفیت‌های جدیدی از آجر که مسبوق به سابقه‌ای تاریخی نیز در ایران دارد، بهره آورند. نما از دو پوسته لورهای متحرک و باکس‌های داخل تشکیل شده است. لورهای آجری به صورت خشک و منفصل اجرا شده و مانند پرده‌های خارجی عمل می‌کنند. برای فضاهای داخلی اجازه کرده و امکان نور و تهویه توسط ساکنان هر طبقه فراهم شده است. ترکیب حجمی نما نیز به دلیل تغییر چیدمان و چرخش جهت در هر طبقه، نور را تغییر داده و نورهای مختلفی تولید می‌کند.
