خانه حاشیه | حسین نمازی

در این پروژه چالش اصلی ما پرداختن به پیامدهایی است که در طراحی هایی داخلی این سبک  بلوک های شهری برای تفکیک فضای عمومی و خصوصی به پروژه ها، تحمیل می‌شود و فضای خصوصی و متراژ آن به حاشیه می‌رود. در این پروژه ما تلاش کردیم تا همزمان از عواید این تفکیک و حریم‌هایی که بوجود می‌آورد بهره‌مند شویم و در کنار آن بتوانیم پیامدهای ناخواسته را کاهش دهیم.

با بهره گرفتن از پوسته بیرونی دیوار اتاق‌ها که به نوعی نقش همسایگی با فضای جمعی را دارند، جداره ای داشته باشیم که علاوه بر بحث زیبایی شناسی از منظر فرم و متریال بتواند به عنوان عایق صوتی بین فضاهای خصوصی و عمومی و همچنین واحد همسایگی مجاور این واحد نقشی داشته و از حالت انفعال خارج شوند و با ارایه خود از حاشیه به متن کشیده شوند، بگونه‌ایی که سالن به عنوان یک فضای همنشینی ساکنین از همنشینی فضاهای دیگر شکل گرفت.

در مواجه نخست، ما با روابط بیشتر فضا‌ها، و فهم بهتری از متراژ روبرو شویم.  و با بهره‌گیری از رنگ، نور و بافتی بر جداره های بیرونی دیوارها این فهم را تقویت کردیم. تلاش کردیم هم زمان استقلال فضاها حفظ شود و روابط عملکردیِ مناسب‌تری را ارائه کنند. در ادامه با گسترش این نگاه به آشپزخانه  توانستیم  با جا به جا کردن آشپزخانه قدیم به موقعیت جدیدش، در کنار داشتن استانداردهایی چون ارتباط مستقیم با بیرون، داشتن تراس و مطبخ و سرانه متراژی مناسب، هم زمان بتوانیم با مشخص نکردن محدوده برای آشپزخانه و امکان گذر از فضایی به فضای دیگر به واسطه آن، مرزهای آشپزخانه را نیز نامرئی کنیم تا مساحت خود را با دیگر فضاها به اشتراک بگذارد و سرویس دهی خود را به آنها افزایش دهد و در کنار آن آلودگی بخش شلوغ آشپزخانه به فضا‌های دیگر انتقال داده نشود.

و در گام بعدی با جابه جایی یکی از اتاق ها توانستیم به هندسه و تناسب بهتری در سالن را داشته باشیم و در انتها  سرویس های بهداشتی هم با اندکی تغییر موقعیت و نحوه دسترسی بتوانند به طور مستقل در اختیار اتاق ها قرار بگیرند. در واقع خانه ای در حاشیه تلاشی است برای به متن کشیدن فضاهایی است که در حاشیه نادیده گرفته میشوند و با نمایان سازی آن ها سرانه های تحت تصرفشان با دیگر فضاها به اشتراک کذاشته میشود به گونه ای که استقلال و عملکردشان حفظ شود .