آپارتمان مسکونی در مسیر باد | امیرحسین اشعری

فرم در ارتباط با بستر و منظر کوچه:
کوچه‌ای که این اثر در آن قرار گرفته، در مجاورت با خانه‌های تک‌واحدی که اکثرا یک طبقه هستند واقع شده است. از آنجاییکه پروژه سه طبقه است. برای همخوانی با خانه‌های اطراف، با ایجاد شکست و تورفتگی فرم در تراز خط آسمان همسایگان، پیوستگی و امتداد خانه‌ها را حفظ کردیم؛ به این معنا که حجم طبقه‌ی اول و دوم نسبت به طبقه‌ی همکف از طرفین گسترده شده و خود را به صورت حجمی مستقل نشان داده و طبقه‌ی همکف نیز به شکل صفحه‌ای ممتد، اتصال بین همسایه‌ها را حفظ کرده است. فرم در محل اتصال معبر اصلی و فرعی، به صورت منحنی درآمده تا حرکت حجم و صفحه پیوسته بماند.

ارتباط درون و بیرون:
ساختمان از سه جبهه آزاد است؛ از سمت جنوب به حیاط، از غرب به کوچه‌ی عریض اصلی و از سمت شمال به یک کوچه‌ی بن‌بست فرعی ارتباط دارد. از سمت جنوب، هم برای استفاده از نور مطلوب و هم برای دید مناسب به فضای سبز حیاط، بیشترین ارتباط را بین فضای داخلی مسکونی با فضای بیرون (حیاط) برقرار کردیم. برونگرایی جبهه‌ی جنوبی علاوه بر ایجاد حریم خصوصی و حذف مشرفیت، منظر طبیعی «کوه های زاگرس» را به درون می‌کشاند.
در جبهه‌ی غربی، پوسته‌ای در نظر گرفته شد تا نور تند غرب و دید از معبر اصلی را متعادل کند و همچنین از شلوغی بصری این سمت بکاهد. این پوسته نقش پس‌زمینه‌ای سفید را برای درختان کهنسال دارد و آنها را شاخص می‌سازد. پشت این پوسته، تراس‌ها قرار دارند که به ساکنین این امکان را می‌دهند تا بدون دیده شدن از معبر اصلی، از این فضاهای نیمه‌باز استفاده کنند. این پوسته تا پشت ساختمان (نمای شمالی) امتداد پیدا می‌کند ولی از سمت شمال به واسطه‌ی حریم خصوصی کوچه‌ی بن‌بست، بازشوهایی در آن ایجاد می‌گردد. سقف را نیز به مثابه‌ی جبهه‌ای افقی در نظر گرفتیم تا با ایجاد بازشوهایی، آسمان را به فضای داخل دعوت کنیم؛ این خود باعث ارتفاع بیشتر در برخی از فضاهای داخلی شده است. همچنین سعی کردیم با طراحی فضای سبز، فضای آشپزی، فضای نشستن، فضای بازی بچه‌ها و… در پشت بام، این فضا را از حالت منفعل درآورده و به فضایی زنده و پویا تبدیل کنیم.

پوسته‌ی رقصنده با باد:
پروژه مقابل یکی از کوه‌های زاگرس شیراز قرار دارد. به دلیل تفاوت فشار، کوچه همانند دالان باد عمل می‌کند و درختان کوچه همراه با باد به رقص در می‌آیند و بدین ترتیب حضور باد ملموس‌تر می‌شود. در طراحی نما، ما از حرکت برگ‌های درختان الهام گرفتیم و پوسته‌ی ساختمان را با صفحاتی کوچک و سبک طراحی کردیم تا با حرکت خود پوسته‌ای پویا و زنده ایجاد کنند و در کنار شاخ و برگ درختان، به رقص در‌آیند. حرکت این صفحات، نما را متحرک ساخته و در درون فضا بازی نور و سایه ایجاد می‌کند. همچنین حد فاصل بین پوسته و نما فضایی دنج و امن شد برای کنجکاوی و بازیگوشی بچه‌ها.