آپارتمان برقع پوش | گروه معماری و شهرسازی سروستان

از دیدگاه ما جذاب ترین ظرفیت پروژه که داستان طراحی باید از آن آغاز می گردید، ارتباط میان نمای پروژه با همسایه روبرویی آن سوی کوچه بود، که تنها ۸ متر از نمای پروژه ما  فاصله می گرفت. با در نظر گرفتن این ظرفیت ویژه، ضوابط شهری  محدود کننده شهر اصفهان چالش اصلی طراحی به شمار می رفت. بر اساس این ضوابط، کیفیت و دسترسی بناها به نور و منظر از سوی کوچه وابسته به رضایت همسایه روبروست و این مجادله ای بلند مدت میان مالک قبلی پروژه ما و همسایه به وجود آورده بود.   

بر خلاف  باور رایج که پنجره را تنها گزینه مرزبندی میان درون و بیرون میداند، آپارتمان برقع پوش فضایی میانی ما بین درون و بیرون را مناسب ترین جایگزین پنجره های نامطلوب برقع مانند به شمار می آورد. فضایی که ضمن تامین نور، سبزینگی و تهویه، فضایی باشد که گشودگی های خانه ها به روی آن باز شوند. از این رو تراس های متعدد رو به این فضا باز شدند و  با حذف بخش هایی از کف، ارتباط طبقات مختلف با یکدیگر فراهم  و فضاها رو به آسمان گشوده گردید.

آپارتمان برقع پوش می کوشد با نقد به ضوابطی که بدون توجه به کیفیات تعاملات اجتماعی انسان و اصول زیبایی شناسی کالبدی، اصفهان را به سوی شهری سوق میدهد که در آن بناها با چهره ای عبوس و گرفته از فضای شهری رو می پوشانند، نه تنها به عنوان یک محصول معماری، بلکه به عنوان یک اثر انتقادی بر بهبود سیمای شهری اثر گذار باشد.