خانه آپارتمان 144 | دفتر طراحی استاک

امروزه روند زندگی شهری و صنعتی بر تمام فرآیندهای فیزیولوژیک، جسمی و روانی انسان تأثیرات منفی داشته است در واقع می­توان دلیل استرس و اضطراب، افسردگی، خستگی روانی و بسیاری از مشکلاتی که انسان در زمینه­ های مختلف زندگی با آن روبروست را جداافتادن از طبیعت و فشارها و یکنواختی زندگی دانست.
ایده اصلی برای طراحی این پلان مسکونی با توجه به موقعیت قرارگیری آن در منطقه باغ گلشن (باغ عفیف آباد شیراز) و باغ­های میوه اطراف آن که به علت گسترش شهر هم اکنون در مرکز شهر واقع گردیده ­اند .
تأمین نیازهای اولیه­ ی بهره برداران و توجه به طبیعت منطقه و انعکاس آن در فضای داخل در راستای توسعه ه­ای پایدار بوده است.
طرح پیش رو در تلاش بوده تا ضمن بازنگری بر پارادایم­ های تکرارشونده پیشین، منطبق بر ضوابط و قوانین منطقه با محوریت انسان و توجه به اقتصاد، اجتماع و محیط زیست، تأثیرگذار در فضای شهری و همچنین تأمین کننده نیازهای ساکنانش باشد.

توضیحات پروژه :
هر انتخابی در این پروژه از سه فیلتر اقتصاد (از نگاه خرد و کلان)، اجتماع (ساکنان و رهگذران) و محیط زیست (محیط بیرونی و فضای درون پروژه) عبور کرده است و تأثیر خود را به گونه­ای بر پروژه گذاشته است.

زمین این پروژه به ابعاد ۱۱ متر عرض و ۲۶ متر طول بر اساس ضوابط M3 می­باشد که %۶۰ از سطح زمین در قسمت شمالی قابل ساخت بوده و طبقات فوقانی ۱/۲ متر از طرف جنوب و ۰/۶ متر از طرف شمال امکان پیشروی دارند.

این خانه برای سه خانواده طراحی گردید و از همان ابتدا تصمیم بر انتقال واحدهای مسکونی به روی پیلوت (هر طبقه یک واحد۱۷۰ متری) و اختصاص همکف به پارکینگ، پیش فضای ورودی، انباری، موتورخانه و یک دفتر کار ۴۰ مترمربعی گرفته شد.

عدم جانمایی پارکینگ­ها در طبقه زیرزمین موجب نجات فضای سبز حیاط و درختان قدیمی آن گردید که در صورت تأمین پارکینگ در زیرزمین می­ بایست به محوطه حیاط پیشروی می­ کردیم.

هر واحد مسکونی بر اساس نیازها، سلایق و سبک زندگی مالکانش طراحی گردید و با بررسی کوچکترین عادات رفتاری سعی شد پلان هر واحد متفاوت و هماهنگ با نیازهای ساکنانش باشد.

این تفاوت در نمای خارجی هم نمود یافت تا حجم ساختمان (متفاوت از آپارتمان­های رایج، با مدول­های تکرار شونده) حاکی از گوناگونی سبک زندگی ساکنان هر واحد باشد.

نور و تهویه پروژه خانه آپارتمان ۱۴۴ :
یکی از اصلی­ترین نکاتی که از ابتدا مورد تأکید قرار گرفت، ابعاد بازشوها برای کنترل نور و صدا بود که نقش پنجره­ ها را بسیار پررنگ می­نمود.

با توجه به جهت­ گیری پلاک در جهت شمال شرقی- جنوب غربی، فضاهای داخلی ساختمان که نیاز به نور طبیعی داشتند در مجاور پوسته خارجی (سه خواب در شمال و آشپزخانه و نشیمن در جنوب) و فضاهای خدماتی مانند سرویس و حمام و جعبه پله و آسانسور در فضای میانی قرار گرفتند.

با طراحی پنجره­ ها به صورت عمودی و عقب نشینی آن­ها از بر نما به عمق ۷۰ سانتی متر و نصب لوورهای عمودی چوبی، از شدت تابش مستقیم آفتاب شرق به داخل اتاق­ها کاسته شد و فضایی سبز مختص هر اتاق پدید آمد تا نیاز انسان به ارتباط با طبیعت را پوشش دهد و حس زندگی را برای هر فرد در کوچک­ترین فضای زیستی (اتاق) فراهم سازد و منظره­ای جذاب برای رهگذران به ارمغان آورد.

در جبهه جنوبی تأمین نور به وسیله بازشوها به دو طریق ایجاد گردید:

در طبقه اول با توجه به ارتفاع گیاهان موجود، پنجره اصلی روبروی درخت گردو و درختان صنوبر واقع شد تا به صورت طبیعی در زمستان (فصل برگریزان) و در تابستان (فصل سبز) میزان نور ورودی به فضای داخلی کنترل و سبزی درختان چشم­انداز زیبایی در فضای داخلی به همراه داشته باشد.

در طبقات دوم و سوم با ایجاد فضاهای سبزی در مرکز نمای جنوبی نور به صورت غیر مستقیم به فضاهای پیرامونی هدایت می­شود که با لوورهای متحرک چوبی میزان آن در فصول و ساعات مختلف قابل تنظیم است.

این فضا به عنوان هسته اصلی فضاهای عمومی و با امکان تنظیم نور ورودی به ساختمان علاوه بر خلق فضایی نیمه باز جهت نشستن، چشم­انداز سبزی را برای فضای داخلی و فرم خارجی ایجاد می­نماید.

راه پله خانه آپارتمان ۱۴۴ :
با توجه ی خاص به طراحی راه پله و عدم استفاده از جزئیات اجرایی مرسوم (اجرا با مصالح بنایی) پله ­ها به صورت صفحات نازک فلزی با فاصله­ای ۱۰ سانتی متری از بدنه­ ها پیشبینی گردید تا در هر پاگرد به جای محدود شدن دید به صفحات مورب زیرپله وسعت دید بیشتری فراهم شود و نور و هوا در درون جعبه پله به حرکت درآیند.

قسمتی از سقف راه پله و کف پاگردها شیشه­ای در نظر گرفته شد تا نور به پایین­ترین طبقه هدایت گردد و در ساعات مختلف روز حرکت پرتوهای خورشید بر روی دیواره راه پله، فضای مرده آن را به فضایی پویا تبدیل کند.

عمده سطح دیواره راه پله سرامیک ۶۰×۱۲۰ سفید انتخاب گردید تا نور را به طبقات زیرین منعکس نماید.

با تعبیه بازشویی بر روی سقف شیشه­ای در فصول گرم امکان تبدیل راه پله به یک بادخان میسر می­باشد تا هوای درجه ۲ واحدها (که به وسیله مکانیکی خنک گردیده و یا از طریق بازشوها وارد ساختمان شده) از لا به لای فضای خالی راه پله به بالاترین ارتفاع ساختمان انتقال یابد و با فشار منفی حاصله از دیواره شمالی خارج گردد و باعث تهویه بهتر واحدها و راه پله گردد.

سازه خانه آپارتمان ۱۴۴  :
اسکلت اصلی ساختمان، فلزی در نظر گرفته شد تا ضمن تسریع عملیات اجرایی با توجه به سایز و ابعاد ستون­ها در فضای داخلی مزاحمتی ایجاد نگردد.

در سقف­ها از تیرچه ­های فلزی کرومیت (به دلیل وجود دهانه ۷۷۰ عرضی) با قالب ۶۰ سانتی متری پلی استایرن استفاده شد و موقعیت دقیق تیرچه­ ها در نقشه ­های معماری جانمایی گردید تا داکت­های تأسیساتی مابین آنان قرار گیرند. همچنین بادبندهای عرضی به دیواره­های اطراف جعبه پله منتقل گردید تا در نمای شمالی و جنوبی مزاحمتی ایجاد نگردد.

تاسیسات :
جهت گرمایش پکیج و رادیاتور در نظر گرفته شد و سیستم سرمایشی پروژه متناسب با هوای خشک شیراز کولر آبی سلولزی انتخاب گردید تا رطوبت و برودت مورد نیاز را فراهم سازد.

لوله­ های انتظاری به پشت بام جهت نصب آب گرم­کن­ های خورشیدی به منظور تأمین آب گرم مصرفی هر واحد هدایت شد و همچنین اطراف کولرهای آبی شبکه­ای فلزی با پوشش نی خیزران جهت سایه اندازی بر روی کولرهای آبی با جانمایی نصب سلول­های خورشیدی، جهت تأمین برق روشنایی مشاعات پروژه پیش­بینی گردید.

مصالح :
انتخاب مصالح بومی در اولویت انتخاب­ها قرار داشت و عموم مصالح به کار رفته در پروژه به جز موارد معدودی که نمونه داخلی نداشت، محصول ایران می­باشند.

حرکت به سمت انتخاب مصالح داخلی به دلیل زمان شروع اجرای پروژه و مصادف شدن با تحریم­ ها و با بالارفتن قیمت ارز و کم شدن محصولات خارجی در کشور بود که از یک سو به اقتصادی شدن پروژه بسیار کمک نمود و از سوی دیگر عاملی جهت تجربه گزینه­ های جدید گردید.

اصلی ­ترین مصالح به کار رفته در نما، دیواره محوطه و طراحی داخلی، سنگ کوبیک (کیوبیک) گرانیت در هم می­باشد که سنگی است ضایعاتی از آخر قله سنگ­های گرانیت که پس از برش و تولید سنگ پلاک و یا خرده سنگ­های معدن به قطعات ۱۰×۱۰×۱۰ شکسته می­شود و عمدتأ در کف سازی محوطه­ های تاریخی و یا پارک­ها مورد استفاده قرار می­گیرد.