تک | حسین منوچهری

در این پروژه، مفهوم درون در تقابل با ایده‌های رایج نفوذپذیری و گشایش قرار می‌گیرد.

عرصه خدماتی به واسطه بیرون زدن از حریم و چارچوب متعارف خود و قرارگیری در جلوی فضا، یک لایه نیمه‌شفاف و مرزی فعال را تعریف می‌کند.

این مرز، نه به معنای جدایی و نه به منزله‌ی هم‌پوشانی است، بلکه یک حریم کنترل‌شده پدید می‌آورد که از یک سو به کنترل بصری و ایجاد درونی امن کمک می‌کند و از سوی دیگر امکان ارتباط مستقیم فعالیت‌های داخلی را فراهم می‌آورد و تجربه‌ی درک فضا را از آنی‌بودن به فرآیندی تدریجی تبدیل می‌کند.

مرز کشف درون را کند می‌کند.

کشف در اینجا به معنای عبور از مرحله‌ای به مرحله دیگر است. به جای آنکه تمامیت فضا به یکباره درک شود، تجربه‌ی درون به‌تدریج و با پیمودن این مرز شکل می‌گیرد. این رویکرد به ما این اجازه را می‌دهد که با گذر از لایه‌ی نیمه‌شفاف، وارد فضایی شویم که عملکردها و فعالیت‌های عرصه خدماتی (آشپزخانه) و درون (فضای سرو) به شیوه‌ای دقیق و به‌هم‌پیوسته با یکدیگر ارتباط پیدا می‌کنند.

درون به عنوان عرصه‌ای پویا، تجربه‌ی فضایی را به چیزی غیر از حرکت در طول و عرض تبدیل می‌کند و همواره با کشف جزئیات، تغییرات و تعاملات جدید همراه است. به این ترتیب، درون پس از عبور از مرز به طور دائم در حال تغییر است، فضایی که کاربران را به تامل، مشاهده و تجربه‌ی چندباره دعوت می‌کند.