هاب اسپا | استودیو معماری میان مرز

پروژه از ابتدا بر روی بستری فلت و بدون ساختار فضایی ارجاع شد، و این مسئله ما را ملزم کرد تا در نخستین مرحله، برنامه‌ریزی فضایی دقیقی مبتنی بر ریزفضاهای مورد نیاز انجام دهیم و با در نظر گرفتن نوع بهره‌برداری از فضا و محدودیت‌های حقوقی ناشی از مجاورت واحد با دیگر همسایگان، رویکرد ما بر آن بود تا تخریب و مداخلات حداقلی در تأسیسات موجود،  به‌ویژه در سیستم تهویه و خطوط آب و فاضلاب داشته باشیم.

بر این اساس، جانمایی فضاهای مرطوب مانند حمام، توالت فرنگی، بخش پدیکور و فیشال، با دقت و بر پایه‌ی نزدیکی به مسیرهای اصلی تأسیسات انجام گرفت تا نیاز به لوله‌کشی و کانال‌کشی گسترده به حداقل برسد. این محدودیت در عین حال، ما را به سمت تمرکز بر تهویه مناسب و چرخش هوای مؤثر در فضا هدایت کرد. برای پاسخ به این نیاز، طراحی فریم‌ پارتیشن‌های جدا کننده به‌گونه‌ای صورت گرفت که با خرد کردن فریم پارتیشن ها به سه بخش، در بخش‌های زمینی و سقفی، امکان جریان و توزیع هوای مناسب در تمام فضا فراهم شود.

ایده ثانویه ما در سازمان فضایی پروژه به نحوی تعریف شد که کاربری‌های پدیکور و مانیکور، به عنوان مهم‌ترین بخش‌های اقتصادی و تبلیغاتی پروژه مطابق با خواست کارفرما در مرکز پلان قرار گیرند. این دو بخش به صورت «شبه‌جزیره‌ای» در میان سایر فضاها تعریف شدند تا با تسهیل حرکت کاربران و پرسنل، نظم و کارآمدی فضایی ارتقا یابد و در امتداد این هدف، با تاکید بر شاخص سازی کف پروژه، نورپردازی و تفکیک حجمی سقف، به تقویت هویت این بخش مرکزی کمک شایانی کردیم.

در نهایت، تلاش بر آن بود که هر فضا ضمن داشتن مرزهای مشخص عملکردی، از طریق زبان مشترک طراحی شامل فریم‌بندی‌های باز و نیمه باز، نورپردازی هدفمند، رنگ‌گذاری در کف و ارتباطات بصری مداوم در قالب مجموعه‌ای یکپارچه و هماهنگ تعریف شود. نتیجه، فضایی بود پویا، خوانا و در عین حال منعطف که تجربه‌ای هم‌زمان از تفکیک عملکردی و پیوستگی فضایی را به مخاطب منتقل می‌کند.