معرفی شهر شیراز

شیراز پنجمین شهر پرجمعیت ایران و مرکز استان فارس است.  بر اساس سرشماری ملی سال 2016، جمعیت این شهر 1565572 نفر بود و منطقه ساخته شده آن با صدرا تقریباً 1800000 نفر سکنه داشت. سرشماری در سال 2021 افزایش جمعیت شهر را به 1995500 نفر نشان داد.

این شهر در جنوب غربی ایران بر روی رودخانه فصلی رودخانه خشک واقع شده است. آب و هوای معتدلی دارد و بیش از هزار سال است که مرکز تجارت منطقه ای بوده است. شیراز یکی از قدیمی ترین شهرهای ایران باستان است. اولین اشاره به این شهر، به نام تیرازیش، بر روی الواح گلی ایلامی مربوط به سال 2000 قبل از میلاد است.

این شهر مدرن توسط خلافت اموی عرب در سال 693 پس از میلاد بازسازی یا تأسیس شد و در زمان سلسله‌های پی در پی ایرانی صفاریان و آل بویه به ترتیب در قرن‌های 9 و 10 تا 11 برجسته شد. در قرن سیزدهم، شیراز به دلیل تشویق حاکم خود و حضور بسیاری از دانشمندان و هنرمندان پارسی، به قطب برجسته هنر و ادب تبدیل شد. این شهر از سال 1750 تا 1800 پایتخت ایران در زمان سلسله زندیان بوده است.

دو شاعر معروف ایران به نام‌های حافظ و سعدی اهل شیراز هستند که مقبره‌های آنها در ضلع شمالی محدوده کنونی شهر قرار دارد. شیراز به شهر شاعران و ادبا و گلها معروف است. همچنین به دلیل وجود باغ‌ها و درختان میوه‌ای که در سرتاسر شهر دیده می‌شود مانند باغ ارم، بسیاری از ایرانیان آن را شهر باغ‌ها می‌دانند.