لابی ساختمان اداری Le Monde | دفتر معماری Dream House
موقعیت: ایران، تهران
معماران: علیرضا ایلیاوی، آزاده رحیمی
مساحت: ۹۸ مترمربع
سال: ۱۳۸۸
این پروژه شامل لابی ساختمان اداری Le Monde می باشد. طراحی این لابی دارای رویکردی کاملا هنرمندانه به عملکرد فضاهای اداری می باشد. در طی طراحی این لابی طراحان سعی بر این داشتند تا حس ورود به یک فضای رسمی و اداری، اما رویایی را به مخاطبان منتقل کنند . به عبارتی می توان گفت که می خواستند تشخص و وقار در کنار هنر و رویا قرار گیرد.
افراد با ورود به لابی ساختمان، پس از گذر از فضای کاملا روشن حیاط و تراس ورودی، با فضایی تیره روبرو می شوند. آن ها ناگهان از روشنی به تیرگی قدم می گذارند و در مرز این دو حس کاملا متضاد، برای لحظه ای مکث می کنند. در این بخش سکوت و آرامش سیال موجود در فضا در درونشان رخنه کرده و به افراد این فرصت را می دهد تا با هوشیاری کامل، به تماشای فضای داخلی لابی ساختمان بپردازند. پس از ورود نگاه افراد به به فرم های منحنی موجود در سقف هدایت می شود، فرم هایی که از دیوار شرقی آغاز گشته و به طرف طرف ادامه می یابد.
این فرم ها از سقف پا فراتر نهاده و به روی دیوارها می خزد و با تنیدن در فرم آن ها، فضایی یکپارچه و سه بعدی را ایجاد می کند. سایر دیوارها نیز دارای رنگ بندی تقریبا تیره و خنثی می باشند که ظاهری یکپارچه را در فضا ایجاد کرده و به علاوه آرامش را در این بخش به همراه می آورد. در واقع باید گفت که این یکپارچگی و آرامش موجود جهت ظهور مهم ترین بخش ساختمان که لابی می باشد، صورت گرفته است.
میز کانتر لابی دارای تناسباتی چون (طول ۴ متر، عرض ۷۰ و ارتفاع ۱۱۰) می باشد که دارای رنگ بندی کاملا متضاد سفید هستند که با ترکیب ستون مرکزی همانند جزو جدا نشدنی از پیکره اش و به علاوه اجزای نورانی اش به عنوان قلب تپنده در فضای داخلی مورد توجه طراحان قرار گرفت. سقف ها و دیوارها نیز چون غلافی نمدین آن را در بر گرفتند.
طراحان فضای لابی را بدون هیچ گونه مبلمان و جزئیات اضافی حجمی در نظر گرفتند تا مراجعه کنندگان در هنگام ورود دچار هیچ گونه اغتشاش ذهنی نشوند. در این میان تنها قرارگیری لکه های سفید شیشه ای بر سطح دیوار شرقی و نورهای دیواری هر از گاهی سکوت سیال موجود در فضا را درهم شکسته و ملودی خوشایندی را از نور و سایه می سازد. در این پروژه نورپردازی یکی از مهم ترین مقوله های طراحی به حساب می آید، به گونه ای که با افزودن و یا حذف هریک از بخش های نوری در ساعات متفاوت شبانه روزی، فضایی با حس متفاوت را ایجاد می کند. کف سالن نیز کاملا تیره و صیقلی بوده و انعکاس نورها و لکه های سفید ( به دلیل تیرگی موجود در سقف و کف) حس رویاگونه ای را منتقل کرده و افزون بر این در میان مراجعه کنندگان احساس ورود به فضایی از جنس فضای اداری را ایجاد می کند.
