سامان ، دفتر معماری آسمانه

پروژه سامان در شرایطی وارد دفتر آسمانه شد که ساختمان در مرحله سفت کاری بود. دیوارها چیده شده بودند و تفکیک عرصه بندی عمومی و خصوصی شکل گرفته بود. این امر محدودیت هایی را در پروسه طراحی ایجاد نمود. فضاهای خصوصی خانه شامل دو اتاق بود که به خواست کارفرما تبدیل به یک اتاق کار و یک اتاق خواب گردید. در طراحی داخلی این فضا ها تمرکز بر سادگی و مینیمالیسم با به کارگیری رنگ های روشن و نورپردازی با قابلیت تنظیم میزان نور در راستای بالا بردن میزان آرامش کارفرما در این محیط ها بود. این امر علی الخصوص در اتاق شمالی شدت یافت تا فضایی مناسب با مطالعه و کار به دور از آشفتگی های فضای بیرون ایجاد شود.

در روند طراحی، تصمیم بر آن شد که اتاق خواب کارفرما در جبهه جوبی قرار گیرد. بدین صورت، هم کیفیت نور وارده به اتاق افزایش یافت و هم دسترسی به فضای نیمه باز یکپارچه در ضلع جنوبی فراهم آمد. در طراحی این دو فضای ذکر شده محدودیت های اجرایی وجود داشت که در عرصه عمومی خانه کمرنگ تر بودند. عرصه عمومی شامل فضای پذیرایی، آشپزخانه و ناهارخوری بود که به حالات مختلف امکان چیدمان داشتند. با اتود های فراوان، پذیرایی با بالکنی طولی در ضلع جنوبی قرار گرفت تا کیفیت نور دریافتی و دید به معبر از این فضا قابل تغییر باشد. بدین ترتیب آشپزخانه و ناهارخوری بخش شمالی عرصه عمومی را شکل دادند. مسئله ای که در این بخش محور مواجهه قرار گرفت، فضایی تهی بود که می توانست به به ناهارخوری افزوده شود تا فضایی بزرگتر به دست آید، یا تبدیل به ایوانی برای بهره گیری از فضای نیمه باز گردد. با در نظر گرفتن شرایط طرح و خواسته کارفرما، تصمیم بر این شد که این فضا هم کاربری خدماتی، هم ایوان داشته باشد. بنابراین بخشی از این فضا به کاربری لاندری اختصاص یافت که در کنار فضای سبز طراحی شده در آن، فضایی نیمه باز و با کیفیت به دور از اشراف بر معبر و بناهای مجاور، قابلیت استفاده در تمامی اوقات روز را دارا باشد.