بازطراحی میدان مشعل سی‌هُودو، URBANUS
موقعیت: چین، روی‌چِنگ
معمار مسئول: هوی وانگ
تیم طراحی: کُن وانگ، یونگ‌کای لی، لِی وانگ، زیکسو گائو
اجرا: یالی لی
مشاور هنری: ما یوان‌چی، می یُوئِز، مو سِن
طراحی سازه: H&J International، لی یونگ‌مینگ، ژائو یانگ‌گو
کارفرما: دولت شهرستان روی‌چِنگ
پیمانکاران: شرکت شان‌شی شیجیان گروپ، شرکت علمی-فنی و هنری سنگ پکن بائوگویی، شرکت مهندسی باغ پکن هوایون
مساحت زیربنا: 980 مترمربع
عکس: تیان‌پِی زِنگ، بای‌چیانگ کائو
اتمام پروژه: 2019
محوطه‌ی تاریخی سی‌هُودو (Xihoudu) در محل تلاقی سه استان شان‌شی، شان‌شی‌آن و هِنان واقع شده است. کوه ژُنگ‌تیائو در شمال و کوه هُوا در جنوب آن قرار دارد و این محوطه در گوشه‌ی خم رود زرد واقع است. سی‌هُودو یکی از مهم‌ترین محوطه‌های باستان‌شناسی فعالیت‌های انسان‌های اولیه است؛ جایی که بقایای نخستین استفاده‌ی بشر از آتش، مربوط به حدود ۱.۸ میلیون سال پیش، در اوایل دهه‌ی ۱۹۶۰ کشف شد. این محوطه در گروه سوم آثار ملی کلیدی چین ثبت شده است.
دومین دوره بازی‌های ملی جوانان جمهوری خلق چین در سال ۲۰۱۹ در استان شان‌شی برگزار شد و میدان مشعل مقدس پیشین سی‌هُودو برای این رویداد بازطراحی گردید. چالش اصلی، طراحی دوباره‌ی میدان بدون تخریب تأسیسات موجود بود. با ادغام میدان مشعل با محیط پیرامون، فضایی رازآلود، معنوی و فلسفی خلق شد که فلسفه‌ی سنتی چین ــ «انسان بخشی جدایی‌ناپذیر از طبیعت است» ــ را بازتفسیر می‌کند.
به دلیل کوتاه بودن شدید زمان ساخت و سرمای شدید هوا، از مصالح GRC برای تقلید از خاک محلی استفاده شد تا طراحی به‌طور یکپارچه در فلات لُس ادغام شود. پارکی جدید برای مشعل مقدس برنامه‌ریزی شد، بدون آنکه لایه‌های باستان‌شناسی دست‌خورده شود. «کشف آتش»، «آیین آتش» و «تسلط بر آتش» سه‌گانه‌ای هستند که روایت آتش در تمدن بشری را شکل می‌دهند.
بازدید از گالری نمایش آثار فرهنگی در پای تپه آغاز می‌شود. ورودی سالن نمایشگاهی در بالای کوه در میانه‌ی تپه قرار دارد. غاری عمیق بازدیدکنندگان را از فضای مدرن به یک بُعد بدوی از زمان و مکان هدایت می‌کند. سکوی جمع‌آوری آتش پیشین حفظ شده، سطح آن بازسازی گردیده و اکنون درون غار با نوری اسرارآمیز و طبیعی پیچیده شده است.
کشف آتش نقطه‌ی عطفی در تمدن بشری بود. این لحظه‌ی تاریخی با پرتو نوری که غار را می‌شکافد و آتش آسمانی را به انسان می‌بخشد، بازنمایی شده است. زاویه‌ی ارتفاع خورشید و محور ساختمان برای زمان روشن شدن مشعل محاسبه شده تا لحظه‌ای چشمگیر خلق شود؛ جایی که زاویه‌ی تابش خورشید دقیقاً با «شکاف دید آسمان» منطبق می‌شود.
آتش امکان زندگی در فضاهای داخلی را فراهم کرد و فریادهای انسان را به نجوا بدل ساخت. نصب صوتی این فضا بر اساس ساز باستانی چینی «شون (XUN)» طراحی شده تا صدا در غار طنین‌انداز شود و زمین و آسمان را به هم پیوند دهد.
سکوهای میدان آیین آتش با استفاده از مصالح میدان مشعل مقدس ساخته‌شده در سال ۲۰۱۶ ساخته شدند و فرم آن‌ها بر اساس ویژگی‌های توپوگرافی اطراف شکل گرفته است. این سکوها سکوی تماشای کاملی برای مناظر کوه هُوا و رود زرد فراهم می‌کنند.
این پروژه همچنین توانست بخش غربی سایت را که به دلیل ساخت‌وساز پیشین به زباله‌دانی تبدیل شده بود، بازگرداند. این کار با حفر کانال‌هایی انجام شد تا بار کاری احیای چشم‌انداز طبیعی به حداقل برسد. این مسیر پرپیچ‌وخم نمادی از سفر دشوار بشر برای «تسلط بر آتش» است. در آینده، این مکان به یک موزه‌ی باز بدل خواهد شد.
انتهای این کانال‌ها به‌طور طبیعی پنج سکوی طره‌ای (کنسولی) شکل می‌دهد که چشم‌انداز باشکوه فلات لُس، محوطه‌ی باستان‌شناسی ناهموار و مزرعه‌ی زیبای فلفل سیچوان را در معرض دید قرار می‌دهد.
میدان بازطراحی‌شده‌ی مشعل مقدس فضایی فروتنانه، طبیعی و رازآلود دارد که بازدیدکنندگان را به صحنه‌ای بدوی می‌برد تا شکوه رود زرد و یکی از تأثیرگذارترین محوطه‌های باستان‌شناسی چین را تجربه کنند. در عین حال، به‌عنوان محل روشن شدن مشعل دومین دوره بازی‌های ملی جوانان جمهوری خلق چین، در تاریخ معاصر ورزش این کشور نیز ماندگار شده است.
