ساختمان مسکونی پیوند | استودیو سدروس

پروژه ی حاضر بر سطح زمینی با متراژ ۳۹۸ مترمربع بنا شده و در منطقه ی سعادت آباد تهران قرار گرفته است. زمین این ساختمان مسکونی با توجه به همجواری با کوه های شمال تهران، موقعیت قرارگیری اش در منطقه ای مسکونی وآرام و همچنین امکان بهره مندی از نور مناسب در دو جبهه شما و جنوب دارای موقعیتی ویژه بود. در این منطقه عمدتا ساختمان های سازمانی با ارتفاع کم و بافت آجری به چشم می خورد. با توجه به این موضوع اهداف اصلی طراحی تقویت و توسعه ی هویت ذاتی مکان قرار گرفت.

این ساختمان برای سکونت سه خانواده (سه برادر) طراحی شده است. پروژه از دستورکار مرسوم نسبت سطح اشغال ۶۰ به ۴۰ پیروی می کرد. علاوه براین در بخش زیرزمین افزایش آن تا ۸۰ درصد نیز ممکن بود. تیم طراحی و کارفرمایان پروژه از همان ابتدا قصد داشتند تا ساختمانی را بنا سازند تا افزون بر کارآمدبودنش، تجربه ی ارزش های معمارانه را برای شهر تهران و شهروندانش فراهم سازند. کیفیت چه به لحاظ استفاده از مصالح و چه به لحاظ تبیین رویکرد به طراحی دارای جایگاهی ویژه بود. افزون براین یکی از مسائل مهم مورد برای کارفرمایان این بود که تا از لحاظ اقتصادی مقرون به صرفه باشد. بنابراین طراحان با در نظر گرفتن کیفیت، دقت و خلاقیت این ساختمان را به یک محیط مسکونی تبدیل سازند که با محیط سازگار بوده و همچنین امنیت و آرامش و در نهایت رضایت ساکنین را به همراه داشته باشد.

نام این ساختمان برگرفته از نام خیابانی است که در آن بنا شده است، اما این پروژه لایه های هم پیوند متعددی را بازتاب می کند که به شرح زیر می باشد:
پیوند های خانوادگی کارفرما، پیوند نظرات کارفرما و تیم طراحی، پیوند میان سنت های طراحی خانه های ایرانی و سبک زندگی امروزی، پیوند میان زمینه و ساختمان و سایر موارد از این قبیل. با توجه به شرایط و مشخصات پروژه و راهکارهایی که طراحان ارائه دادند، محیط و نیازهای کاربران را در سه دسته ی ایده های شکلی، ایده های کاربردی و تاثیرات ویژه طرح خلاصه کرد.

ایده های شکلی و کاربردی

طراحی پروژه ی ساختمان مسکونی پیوند بر مبنای زمینه شکل گرفته و توسعه یافت. طراحان راه حل هایی را ارائه دادند که در پله اول به بافت محلی اشاره داشت. این پروژه سنت و نو آوری را منعکس کرده و برای کاربران واحدهای مسکونی را ایجاد می کند و به ارتقای بافت محلی کمک بزرگی کرده و به علاوه به عنوان الگوی ساخت و ساز در محل به حساب آید. طراحان در طراحی این پروژه سعی براین داشتند تا ترکیب ساختمان با بافت اطرافش جذاب، هماهنگ و نوآورانه باشد.

این بنا از نظر عملکردی به چهار بخش کلی تقسیم می‌شود: چهار واحد مسکونی از طبقات اول تا چهارم، لابی و فضای برگزاری مراسم و میهمانی در طبقه همکف، دو طبقه‌ی پارکینگ در زیرزمین و  در نهایت یک باکس ارتباط عمودی. هر یک از این بخش ها از نظر شخصیت و متریال کاربردی متفاوت هستند. طراحان سعی کردند تا از پالت محدودی از مصالح استفاده کنند. آجر به‌ عنوان متریال اصلی، یکی از مصالح سنتی و بومی در معماری ایران است و در حافظه تاریخی ایرانی ها نقش بسته است. استفاده از این متریال به طراحان امکان چیدمان های متفاوت دستی و مجسمه گونه را می دهد که هویت پروژه را ساخته است.