کلینیک پوست و مو پارک وی ، شرکت طرح و ساخت از نو

طراحی داخلی پروژه ی کلینیک پارک وی با مساحتی کوچک (85متر مربع) و هندسه ای بی شکل در حالی به ما ارجاع گردید که کارفرما نگران از پاسخ نیازهای کمی و کیفی اش، بدنبال استفاده ی حداکثری از فضا بود. گذشته از مقیاس کوچک فضا و پلان نامنظم آن، چالش دیگر پروژه، پنجره های وسیع ضلع جنوبی و رو به بزرگراه مدرس بود که از سویی فرصتی برای تماشای هیاهوی شهری و تامین نور طبیعی بود و از سوی دیگر، نور خیره کننده و گرمای نفوذ یافته از این جام های شیشه ای بدساخت و دستخوش مدروز آن زمانی، چشمان بیننده را تنگ می کرد تا حجم نور را کاهش دهد.

در مرحله ی نخست فضا تا حد ممکن از اضافات تهی می گردد (باتوجه به ارتفاع کم فضا، سقف کاذب ها نیز برچیده شد) و طراحی پروژه با تفکیک فضایی، عملکردی و بصری به دو بخش انتظار و درمان آغاز می شود. دوگانه ی سبز و زبر- سفید و نرم متولد می شود و حجم تندیسی سفید و سیال در فضای محاطی سبز و بافتدار با طنازی فرمی بگونه ای می نشیند که هم پاسخ روابط عملکردی پلان را در هندسه ی نامنظم بدهد و هم با گیرایی بصری، سایه ی کوچکیِ فضا را در نگاه اول مخاطب کمرنگ کند (خطوط تیزگوشه ای که از کنج ها حذف می شوند و در درک مرزهای فضا ابهام ایجاد می کند)

در مرحله ی بعد رسوخ فضای عمومی در کالبد فضای درمانی، محوری عملکردی-بصری را شکل می دهد که مخاطب را تا لحظه ی ورود به اتاق ها مشایعت می نماید و شکافی حداقلی، نور و منظر بیرون را در انتهای مسیر به داخل نفوذ می دهد. روزنی که علاوه بر تفکیک اتاق های درمان، به چشم مخاطب اجازه می دهد فضا را از مرز نمای جنوبی تا لبه ی نمای شمالی دنبال کند. علاوه بر انقباض های فرمی سقف در این محور حرکتی، پوششی متخلخل، سیال و عملکردی خلق می شود که با همگرایی خطوط آن، سعی بر تاکید این راستای نفوذ پذیر دارد؛ پرده ای بافته شده از میله های ظریف که با میزبانی گیاهان رونده سعی دارد سایه ای لطیف برای نور خیره کننده ی پنجره ها بسازد و با رشد آنها در این شبکه ی منعطف، روحی زنده به فضا بدمد. این شبکه در جبهه ی جنوبی با نشیمنگاه مخاطب فرم می گیرد، جلوی پنجره ها قد می کشد، بر روی سقف می خزد، در شکاف انتهای پروژه نفوذ می کند و در فضایی کوچک و کریستالی، حائلی سبز ما بین دو اتاق درمان خلق می کند (با استفاده از تکنولوژی شیشه ی هوشمند، امکان خصوصی سازی دو اتاق در مواقع لازم فراهم می گردد)

تفکیک فضاهای کوچک و رعایت رواداری های حداقلی در اجرای نقشه ها و جزئیات اجرایی، استفاده از سیستم تاسیساتی حجیم داکت اسپیلت و تامین زیرساخت های تاسیساتی مورد نیاز فضای درمانی از چالش های اجرایی برای تغییر کاربری فضای مسکونی و ارتقای کیفیت بساز بفروشی ساختمان بود که قطعا بدون همراه کارفرمایی صبور و مشتاق میسر نمی گردید.