ویلای ییلاقی دماوند | مهندسین مشاور باوند
موقعیت: ایران، تهران ، دماوند
معمار: ایرج کلانتری طالقانی
تیم اجرایی (مدیر، همکاران) : سعید نصیری
سازه (طراحی، اجرا) : مهدی کریمی
تأسیسات الکتریکی (طراح، مجری) : قباد اردلان
تأسیسات مکانیکی (طراح، مجری) : قباد اردلان
تیم طراحی: سوران متوسل، صنم کلانتری، امیر قائم مقامی، فرنوش غلامی، زهرا آخوندی، مریم صابری
سال : 1386-1389
کاربری : مسکونی، ویلایی
مساحت پروژه : 1000 مترمربع
سایت پروژه، زمینی وسیع در منطقه‌ی دماوند دارای فضای سبز، جریان آب و به لحاظ محیط پیرامونی واجد ارزش‌های دید و منظر مناسب بود. این زمین در بستر رودخانه و دارای شیب قابل ملاحظه‌ای از سمت شمال به سمت رودخانه است که این شیب و اختلاف سطح در طراحی به کار گرفته شد. این زمین با مساحت تقریبی 9000 متر مربع که از تجمع چند قطعه حاصل شده بود با تراکم قابل توجه‌ای از درختان کهنسال گردو و تبریزی می‌توانست ایده‌های بسیار ناب با توجه به مورفولوژی زمین از نظر شیب و وضعیت دسترسی، در انتخاب و استقرار عناصر طرح در این خانه که بسیار حائز اهمیت بود به ما بدهد. در طراحی این پروژه توجه به شیب زمین و چهار جهت اصلی و ارزش‌های دید و منظر چالش اصلی بوده است.
ایده‌های اولیه، کار بر روی زمین شیبدار در فضایی با ارزش‌های دید و منظر و تطبیق ایده‌ها و خواسته‌ها با ویژگی‌های زمین بود و همچنین سیال بودن فضا که عناصر طراحی در این پروژه قابلیت اکستنشن به فضای بیرون را نیز داشته باشند و در نهایت به دلیل دید و منظر به اطراف در سقف هم فضایی تعبیه شد که امکان پذیرایی از مهمانان را محیا کند.
با توجه به اقلیم خاص دماوند ایده‌ی معماری سنگی شکل گرفت چرا که این منطقه دارای مصالح در دسترس و معادن سنگی می‌باشد و سازه‌ی سنگی پاسخ مناسبی برای این پروژه بود. در معماری سنگی که بلاخص در محیطی سرسبز با دید و منظر مناسب شکل می‌گیرد، اصولی بودن سطوح شفاف و بازشوها بسیار حائز اهمیت است، بنابراین بازشوهایی از کف تا سقف در سه طبقه‌ی ساختمان تعبیه کردیم. نکته‌ی مهم پروژه دید و منظری است که در هر طبقه، پرسپکتیو متفاوت و متنوعی را ایجاد کرده؛ از پنجره‌ی طبقه‌ی پایین، زمین چمن و پایه‌ی درختان، از طبقه‌ی دوم، بدنه‌ی درختان و شاخه‌ها و در طبقه‌ی آخر سرشاخه‌ها دیده می‌شود.
مجموعه نیازهای کارفرما به سه بخش تقیسم شدند؛ بخش ورودی، پارکینگ و نگهبانی که در این فضا علاوه بر فضای سرایداری، فضایی برای استراحت رانندگان در مواقع مهمانی در نظر گرفته شده است، بخش مسکونی و بخش فعالیت‌های ورزشی که شامل زمین تنیس، استخر، رختکن و اسپا می‌شد. به تناسب هر بخش موقعیت استقرار آنها با احتراز از قطع درختان و توجه به وضعیت شیب انتخاب و سپس به طراحی گزینه‌های مختلف برای پاسخگویی مناسب به مجموعه تهیه گردید. خانه‌ی اصلی در پلان مستطیلی در سه سطح که روی هم لغزیده‌اند شکل گرفته و نهایتا از سمت شرق در منطقه‌ی ورودی ساختمان یک طبقه و در پایین‌ترین رقوم ساختمان سه طبقه می‌باشد. در هر سه سطح امکان گسترش فعالیت‌های درونی به محوطه فراهم شده است.
