مدرسه دخترانه زاهدان | استودیو معماری شهر پل یادمان

ملوران روستایی است در میان دره و تپه‌های کوهستانی سیستانی و بلوچستان، که مورد بی‌مهری‌های اجتماعی و اقتصادی قرار گرفته و دچار ناملایمات اقلیمی و طبیعی است. یکی از مهمترین چالش‌های اقلیمی منطقه طوفان و گرد و خاک است که با کاهش هرروزه منابع آبی، بر شدت ریزگردها در هوا می‌افزاید.
رفتن به زیرزمین برای مدرسه که فرای کلاس‌های آموزشی، بخش مهمی از زندگی اجتماعی و تعاملات و بازی‌های دانش‌آموزان را می‌خواهد فراهم کند، می‌تواند پیشنهاد مناسبی برای مقابله با این اقلیم خشن باشد. برای مدیریت هزینه‌های اجرایی و قابلیت به کارگیری نیروهای بومی، برخلاف ساز‌و‌کار معمول، نظام وارونه‌ای از گودبرداری و اجرای سازه را ملاک عمل قرار دادیم. با پیاده‌‌سازی نقشه منطبق با برنامه فیزیکی، حفاری‌هایی به عرض و عمق جداره‌ها به عنوان عناصر باربر پروژه ایجاد شد تا هزینه‌های قالب‌بندی و آماده‌سازی بتن‌ریزی کاهش یابد.
ساکنین در کپرهایی بی‌آرایه زندگی می‌کنند که درب و پنجره‌ها به روزنه‌هایی بدل شدند تا کمترین خوانایی را داشته و صرفاً عملکردی سرپناه گونه دارد. گشودگی‌های سقفی نه فقط به منظور تامین نور طبیعی، که فضاهای واسطی شده برای شکل‌گیری فعالیت‌های مدرسه و البته امکان بسته شدن با پوشش‌های چادری نیز دارد. بی‌جهتی کلاس‌ها بدون تعریف محوری که دانش‌آموزان را مقید به حضور تخته نماید، خود انعطافی دیگر است برای چیدمان میز‌ها در کنار یکدیگر. حیاط اصلی مدرسه که شاید نقطه عطفی برای هر مکان آموزشی و جمعی باشد، به بخش فوقانی رفته که این خود نگاهی پارادوکس‌گونه به اقتدار همیشگی مدرسه به دانش‌آموزان است.