ساختمان مسکونی منهای 43 مترمربع | گروه معماری آبار

مشکلات:
شهری را تصور کنید که خانه هایش دیگر نه حیاطی دارند و نه درختی، چرا که برای صاحبانش تنها، چیزی مهم است که قابل فروش باشد و نه حیاط ها و درخت ها! بافت پیرامون حرم رضوی در مشهد با زمین های کوچک و بزرگی که فراتر از ضوابط، با سطح اشغال صد درصد پُر می شوند، تصویری روشن از چنین شهری با فقدان هر نوع فضای خالی است. بافت شهری مشهد طی فرایند سیستمی طی ۶۰ سال گذشته تکامل یافته است. این فرایند بخش عمده ای از فضاهای خالی را با حجم انبوه جایگزین می کند که بیشتر منجر به حذف تدریجی کیفیت شده است.

معرفی پروژه: 
سایت اختصاص یافته به این پروژه با مساحت ۱۲۴ متر مربع در یکی از مناطق تاریخی در کوچه بن بست با عرض محدود به نام سرشور واقع شده است. به دلیل ارزش بالای زمین در این منطقه تاریخی، ساختمانهای ساخته شده عمدتا مسکونی و هتل هایی هستند که به مشتریان غیر بومی فروخته می شوند. درآمد حاصل از ساخت و ساز طی ۲۰ سال گذشته بسیار افزایش یافته است. این محله حداکثر استفاده از زمین را در طول تاریخ ۵۰۰ ساله خود داشته است. کارفرمای غیر بومی پروژه با اخذ مجوز برای یک ساختمان مسکونی ۵ واحدی با سطح اشغال ۱۰۰٪ در ۶ طبقه، قصد داشت آن را با بالاترین سود ممکن به خریداران غیر بومی بفروشد.

استراتژی و راه حل: براساس روشهای متداول پروژه ساخت و ساز در مناطق تاریخی، ساختمان های معاصر بدون در نظر گرفتن زمینه و برنامه ساخته می شوند، که منجر به ایجاد یک ساختمان مسکونی متعدد با نقشه های مشابه و نمای نامناسب می شود. در همین راستا، از ابتدای فرآیند طراحی به منظور یافتن راه حل،پاسخ به نیروهای اصلی این پروژه به زمینه و گفتگو با کارفرما بسنده شد.

منطقه تاریخی در مرکز مشهد به واسطه چنین ساختمان های بلندی، در حال تبدیل شدن به سطوحی با تقریباً ۱۰۰٪ پوشش است. بنابراین ، راه حل نسبی، جایگزین و قابل تکرار در این جریان ساختاری غالب می تواند کسر جرم باشد به گونه ای که تفریق که کیفیت فضاهای داخل و خارج را فراهم می کند. حتی اگر، مقدار این تفریقات در یک ساختمان ۴۳ متر مربع باشد.