خانه ی فیروزه ، فرهاد میرزایی

بیش از ۵۰۰۰ سال تاریخ معماری ایران گواه آن است که آجر مهم‌ترین مصالح مورد استفاده ایرانیان بوده است. به جرأت می‌توان گفت که تمدن ایران با توجه به شرایط طبیعی و اقلیمی خود، بدون آجر نمی‌توانست دوام یابد. با وجود فراوانی معادن سنگ، مردم به اهمیت آجر در تحقق شرایط پایدار در معماری و شهرسازی پی برده بودند. اما متأسفانه در دهه‌های اخیر، رشد تکنولوژی و دستگاههای پیشرفته سنگ‌بری و انرژی ارزان‌قیمت موجب رشد قارچ‌گونهٔ بناهای سنگی بی هویت در شهرهای ایران شده است. نابودی معادن سنگ، افزایش آلودگی هوا و محیط زیست، افزایش مصرف سوخت و…. از عوارض مهم تولید و استفاده از سنگ به صورت کلان در ایران امروز است. 

ما معتقدیم استفاده از آجر در معماری، علاوه بر تأمین اهداف معماری پایدار، به باززنده‌سازی تاریخ و هویت معماری و فرهنگ ایران نیز می‌انجامد. لذا با وجود اینکه اغلب، کارفرمایانمان تأکید زیادی روی «سنگ» دارند، تلاش می‌کنیم آنها را به استفاده از «آجر» در پروژه‌هایشان ترغیب کنیم. 

این پروژه که قبلا توسط یک گروه دیگر طراحی شده و سازهٔ آن نیز اجرا شده بود، برای بازنگری کلی و طراحی پوستهٔ بیرونی و طراحی داخلی به دفتر ما سپرده شد. 

در این پروژه برخلاف سایر پروژه‌هایمان، کارفرما از ابتدا با ما همدل و هم‌نظر بود و یکی از شروطش استفاده از آجر به عنوان مصالح اصلی نما بود. در واقع این پروژه حاصل تلاش و مشارکت معمار و کارفرمای آن برای داشتن یک‌ معماری «با هویت ایرانی» و در عین حال «مدرن و امروزی» است. ما در این پروژه علاوه بر آجر به عنوان مصالح اصلی، از سنگ فیروزه باریت و چوب نیز استفاده کردیم تا یادآور معماری ایرانی باشد. (در معماری ایران از آجر به رنگ خاک به عنوان نماد زمین، و از آجر لعابدار (کاشی) و یا سنگ فیروزه‌ای به عنوان نماد آسمان استفاده می‌شد. از چوب نیز در ساخت در و پنجره و یا برخی تزئینات دیگر استفاده می‌شد). 

طبقه همکف این پروژه طبق ضوابط شهرسازی به عنوان پارکینگ و انباری، و طبقات فوقانی ۴ واحد مسکونی، و فضای بام نیز به عنوان «روف گاردن» طراحی و اجرا شده است.