ویلای باغ شهر | استودیو معماری تجربه

معماری ویلای باغ شهر اثر حسین سودوی طراحی ویلایی است مدرن با متریال اصلی بتن اکسپوز می باشد. و هدف اصلی در طراحی پلان آن ایجاد فضاهای متنوع و مرتبط است.

موقعیت بنای ویلا

پروژه ویلا باغ شهر در زمینی به ابعاد ۶۰*۲۵ متر با شیب تقریبی ۷ درصد در منطقه ویلایی رو به دشت از سمت کوه واقع شده است. این منطقه با بی نظمی ویلاهای مرتفع با متریال های متنوع، و انواع معماری در سایر ویلاها مشخص می شود. نمودار پروژه، نقدی است بر ساماندهی پلان در میان سازه های دومینو که بر دیگر انواع معماری مانند سایر ویلاها و همچنین ساختار شهری تاثیر گذاشته است. فرآیند طراحی پروژه با توجه به شرایط به جای سایت فیزیکی با نمودار شروع شده و ایده اولیه شکل گیری آن رهایی از مفاهیم فضایی بود. از این رو، فضاهای تعریف شده در برنامه مستقل و کاملاً آزاد بودند.

رویکرد اصلی در طراحی ویلای باغ شهر

اهمیت تغییر در استراتژی توسعه در پتانسیل ایجاد فضاهای متنوع از طریق برنامه، کاربر یا خواسته های معمار نهفته است. این رویکرد سپس به شکل گیری فضاهای پروژه منجر شد. نمودار پروژه هیچ محدودیتی در شکل و ابعاد واحد نداشته و برنامه مشخص شده توسط مشتری تنها پارامتر ابعاد برای هر واحد بوده است. موضوع اساسی در پروژه نحوه سازماندهی واحدهای داخل سایت است. یکی از تکنیک های درمانی قرار دادن واحدها به صورت جداگانه در محل و یافتن وسیله ارتباطی بین آنها بوده است. به هم پیوستن و اشتراک فضاهای بین واحدها، همراه با پاسخگویی به نیازهای ارتباطی بین فضا، می تواند حوادث فضایی پیش بینی نشده ای را در فضاهای بیرونی و داخلی ایجاد کند.

جعبه های شفاف و حفظ ویو در بنا

این پروژه جایگزین های چیدمان زیادی برای جعبه ها داشت و ایده های طراحی و درخواست های مشتری، توسعه پروژه را تا شکل نهایی آن تعریف می کرد. یک استخر به طور جداگانه اضافه شد تا نیازهای برنامه اضافی مشتری را برآورده کند. با توسعه پیچیدگی جعبه ها، فضایی بین آنها ایجاد شد و تجربه فضایی متفاوتی را برای کاربر در هر فضا و انتقال بین آنها فراهم کرد. بر اساس نمای کوه و نمای جنوبی و شمالی شهر، جعبه ها به صورت شفاف طراحی شده اند. علاوه بر این، طرح با حفظ صلبیت این دیوارها از نور نامناسب شرق و غرب خلاص شد و امکان پایبندی به دیدگاه طراح از ایده پروژه به نمودار اولیه را فراهم کرد.

سیستم سازه ای ویلا

نحوه چیدمان واحدها در کنار یکدیگر با فضای باز و تغییرات ارتفاع جعبه با توجه به شیب سایت با ایجاد نماهای چند جهته به حفظ استقلال هر واحد و ارتباط روان در هر دو پلان و نمای بر اساس سایت کمک کرده است. سیستم سازه ای پروژه شامل دیوارهای بتنی و سقف دال بتنی می باشد. این سیستم الزامات سازه ای را برآورده می کند و بهترین گزینه برای نمودار معماری نیز می باشد. معمار پروژه ساختار پروژه ای را طراحی کرده است، که پس از آن تحت یک فرآیند تکراری برای محاسبه به مهندس سازه داده شود. ساختار به دست آمده ایده های طراحی را تقویت کرده و نیازی به مواد اضافی ندارد و بتن اکسپوز بهترین گزینه در نظر گرفته شده است.

اتصال فضاهای داخلی ضمن استقلال

آویزهای زیر سقف برای افزایش زیبایی داخلی بلند شده اند. در هم تنیدگی جعبه ها در داخل و خارج، نمای واحدی را از واحدهای مستقلی که از طریق این مداخله به هم متصل شده اند، ایجاد می کند. علاوه بر این، یک راه پله فلزی برای اتصال فضای جعبه سوم با دو باکس دیگر تعبیه شد. “فضای باقیمانده” یا “فضای بین” مناسب ترین اصطلاح برای توصیف فضای تصادفی ایجاد شده بین جعبه ها است که در آن فضای خارجی با قرار دادن لایه های شفاف در ابتدا و انتهای آن به فضای داخلی تبدیل می شود. جالب اینجاست که این دگرگونی در طول فرآیند ساخت و ساز اتفاق افتاده تا در فرآیند طراحی.

بتن اکسپوز متریال حیاتی

بتن اکسپوز نقش حیاتی در سیستم های روشنایی و نصب پروژه دارد و تبدیل به یک شی در زیر سقف می شود که در تمام قسمت های پروژه تکرار شده است. سایر وسایل مبلمان به عنوان اشیاء مانند کابینت، میز تلویزیون، شومینه و کتابخانه روی دیوار سیمانی فضای نشیمن قرار داده شده است. این استراتژی در همه زمینه ها با استفاده از سازه های بتنی و عناصر مستقل مبلمان ادامه یافته. در نهایت، پارکت چوبی به عنوان کفپوش پروژه انتخاب شده تا فضای کلی گرم تری ایجاد کند و تعادلی را در ساختار بتنی سخت در کنار اشیاء مجلل ایجاد کند. این طرح نگرانی از پایبندی به نمودار را برطرف کرده و یکپارچگی مواد را برای جلب رضایت مشتری حفظ کرده است.