خانه آینه ورزان | دفتر طراحی مان

پروژه ی معماری خانه آینه ورزان محل اقامت دائمی یک زوج جوان با بستر فرهنگی و هنری خاص است که با بافت اجتماعی محله ای که پروژه در آن قرار دارد متفاوت است. در ابتدا، این تفاوت فرهنگی و خواسته ها و انتظارات مشتری پروژه را به طرحی درونگرا هدایت کرد. طرحی که ساختمان را به عنوان یک واحد جداگانه در نظر نمی گیرد.

این پروژه حول محور حداکثر استفاده از نور خورشید و چشم اندازهای زیبای کوه های البرز و همچنین سایر پتانسیل هایی شکل گرفت که ما را از زندگی شهری به محیط های روستایی جذب می کند. این سایت در حاشیه روستا واقع شده است، دورترین نقطه ای که ساخت و ساز مجاز است. این مکان نیاز به رویکردی داشت که بتواند احساس امنیت را برای ساکنان ایجاد کند.

بر اساس اندازه گیری های سایت، طراحان سه لایه کاربردی برای فضاهای داخلی خانه تعریف کردند. دو محور در دو طرف ساختمان لایه ای فرورفته ایجاد کرد که از پنجره ها ، نورگیرها و راهروها تشکیل شده است. این استراتژی دید فضاهای داخلی را از بیرون به حداقل رسانده و قرار گرفتن در معرض نور روز و چشم اندازهای اطراف را به حداکثر رسانده است. نقش این دو محور فراتر از تأمین نور و دید روز است. به صورت افقی، دو محور بین سه لایه کاربردی طرح تعریف شد. شفافیت ویژگی اصلی این محورها است که کل ساختمان را قابل مشاهده و کنترل می کند.

علاوه بر این، تقاطع این محورها و فضاهای داخلی باعث ایجاد حفره های عمودی می شود که طبقات مختلف را از نظر بصری به هم متصل می کند و در نتیجه احساس ایمنی و کنترل را افزایش می دهد. جدا از این اتصال بصری (اعم از عمودی و افقی)، ساکنان می توانند به راحتی از این محورها عبور کرده و بین لایه های کاربردی حرکت کنند. عناصر مختلف این امکان را در طبقات و لایه های مختلف ایجاد می کنند:

_ بازشوهای شیشه ای بین فضاهای داخلی در طبقه همکف امکان دسترسی از ناهار خوری و اتاق پذیرایی به آشپزخانه و بالعکس را فراهم می کند.

_ در طبقه اول، پل هایی که بالکن را به کتابخانه و اتاق نشیمن و همچنین اتاق نشیمن را به اتاق خواب و راه پله متصل می کند، نقش مشابهی را ایفا می کنند. این فضاهای انتقالی با اتصال به خارج، عملکردهای مختلف را به هم پیوند می دهند.

_ راه پله واقع در محور ورودی اجازه حرکت بین لایه های عمودی را می دهد. همچنین دسترسی به دفتر در طبقه بالا را بدون آسیب رساندن به حریم خصوصی ساکنان تسهیل می کند.

دو بالکن، در دو طبقه مختلف و در دو نمای متفاوت، نشان دهنده دو رویکرد است. راه پله مرکزی به بالکنی در طبقه آخر منتهی می شود که از سه طرف محصور شده است و چشم انداز فوق العاده ای فقط به مزارع آبسرد دارد و نه به اطراف. این محل تجمع برای معاشرت و برگزاری مهمانی ها است. از سوی دیگر ، بالکن طبقه اول پس از عبور از اتاق نشیمن و کتابخانه قابل دسترسی است. با ارائه اتصال بصری به طبقات دیگر، در نمای غربی سقف با یک طناب نصب شده است و به عنوان امتداد کتابخانه مورد استفاده قرار می گیرد.