کافه اینبار، مهسا نجفی
موقعیت: ایران، قزوین
معمار مسئول: مهسا نجفی
دیاگرام: یاسمین شیروانیان
کارفرما: مجتبی منصور
مساحت: 50 مترمربع
عکس: سجاد رحیمی
بازتعریف رابطه‌ی درون و بیرون در بستر شهری
در این پروژه، تمرکز اصلی بر ایجاد دیالوگی میان فضای باز و پیاده‌راه شهری بوده؛ جایی که معماری فقط یک پوسته نیست، بلکه واسطه‌ای است برای تجربه‌ی شهری معاصر.
اصلاح یک نمای کلاسیک رومی
ساختمان مورد نظر دارای نمایی با تزئینات سنگی کلاسیک بود که با زبان معماری پروژه ناسازگار بود. این پوسته جای خود را به سطحی یک‌دست، سفید و شفاف داد تا هم ساده‌سازی فرمی حاصل شود و هم فضا آماده ی برقراری ارتباط واقعی با محیط پیرامون گردد.
همچنین، جداره‌ی کافه از نورپردازی شهری دقیق و هوشمند در شب، به‌عنوان نقطه‌ای شاخص در پیاده‌راه شهری ظاهر شده و به تجربه‌ی فضای شهری در شب رونق می‌بخشد.
استفاده متعادل از سطوح آیینه‌ای
فضای کافه به دلیل ارتفاع بالاتر از سطح پیاده‌راه، امکان ایجاد تجربه‌ای منحصربه‌فرد از تعامل بصری را فراهم می‌کند. با استفاده از سطوح آیینه‌ای در داخل، بازتاب‌هایی فضای داخلی وسیع‌تر و دلبازتر به نظر می‌رسد، بلکه عابران نیز می‌توانند تصویر خود را درون فضا ببینند و به نوعی درون فضای کافه حضور پیدا کنند.
این ارتباط بصری دوطرفه، پل میان درون و بیرون، یک تجربه‌ی فراتر از یک کافه معمولی خلق می‌کند و به درستی نام کافه‌ی “بین شهری” را منعکس می‌کند؛ جایی که هر عابر می‌تواند خودش را بخشی از فضا حس کند. این پروژه تلاشی‌ست برای پیوند میان انسان، تجربه‌ی شهری و زبان تازه در طراحی نما.
