Wall-Less Gallery | سپیده علمی

کارخانه ی قدیمی بیستون حدود چهل کیلیومتر تا شهر کرمانشاه فاصله دارد و بسیاری از کارگران تمام وقت خود را در طول هفته در کارخانه میگذرانند و فرصت حضور در رخدادهای فرهنگی شهر را ندارند , و از طرفی کرمانشاه فضاهای فرهنگی بسیار محدودی دارد. در کارخانه فضایی ما بین سوله های بخش تولید بود که سال ها پیش به عنوان آشپزخانه استفاده می شد اما اکنون برای مدت ها بلا استفاده بود. ایده تبدیل این فضا به فضایی پرفورماتیو بود، برای پویا کردن ساکنین کارخانه که کارگران و کارمندان بخش تولید هستند و دعوت شهروندان و هنرمندان به این بخش برای اجرای برنامه و نمایش آثار.

فضای پرفورماتیو موضوعیست که سال هاست در مورد آن تحقیق و تجربه میکنیم و این پروژه یک پروژه ی تجربی بر این موضوع است. آیا میتوان رفتار دیگری برای گالری متصور شد؟ آیا با ایجاد تغییر در این ساختار میتوان تعامل با این فضا را تحریک کرد؟ آیا از این فضا میتوان به عنوان عنصری موثر در روایت استفاده کرد؟
گالری ها اغلب فضاهایی هستند که آثار روی دیوارهای آن نصب میشود. اینجا به جای دیوار پنجره نقش اصلی را بازی می کند. پنجره به سمت داخل و بیرون امتداد پیدا کرده است تا مرز دیدن و دیده شدن را تا حد ممکن مخدوش کند. پنجره لایه ای بینابینی است که هم امکان عنصر دیوار را به ما بدهد و هم در صورت نیاز همان روزنه هایی را بسازد که فضای بیرون را قابل مشاهده کند.
پنجره های امتداد یافته که به فضای داخلی نفوذ کرده اند مکعب مرکزی را احاطه کرده اند و امر تماشایی ممکن است گاهی این سو و گاهی سوی دیگر قاب باشد.
بر هم زدن ساختار نمایش سوژه در این گالری به ما فرصت تماشا به گونه ای دیگر را میدهد و جابه جایی سوژه و ابژه را در حین حرکت میسر می کند .