شالیزه | حسین علیزاده

پروژه ی معماری خانه آجری کردان در زمینی به مساحت ۱۳۷۵ متر مربع در جنوب منطقه کردان واقع است. این خانه ویلایی متعلق به خانواده‌ای است که قصد دارند اکثر اوقات هفته را در محیطی آرام، مستقل و با امکانات رفاهی کامل و در نزدیکی محل کارشان زندگی کنند. یکی از چالش های طراحی، ایجاد حریمی امن و خصوصی برای این خانواده بود که ایده طراحی بنا را نیز تحت الشعاع قرار داد. به این ترتیب بنا و حیاط ها به گونه ای استقرار یافتند تا ضمن ایجاد محرمیت، بسته و محدود نباشند. تعریف گودال باغچه ای در حیاط پشتی ساختمان، یکی از تصمیمات اصلی پروژه در جهت دستیابی به این خواسته بود. بدین ترتیب حیاط پشتی پروژه، کانون توجه بنا شده و تمامی توجه ساختمان به این حیاط معطوف شده است. به عبارتی بنا دل در گرو درون خود دارد تا بیرون!

با توجه به خواسته کارفرما مبنی بر ایجاد اختلاف سطوح،‌ طبقات در تراز های مختلف طراحی شد، تا با ایجاد تنوع فضایی و رفتاری کاربری های متنوعی را درون خود پذیرا باشد. همچنین با طراحی ارتباطات عمودی متنوع،‌ سیرکولاسیون حرکتی سیالی در اختیار کاربر قرار داده شده است. در میانه ساختمان، ووید مرتفعی قرار دارد که علاوه بر ایجاد ارتباط بصری بین طبقات، نور کنترل شده فضاهای داخلی را در تمامی فصول تأمین می کند.

تراز همکف به فضاهای عمومی اختصاص داده شد، در تراز میانی اتاق خواب ها، و در بالاترین طبقه فضای سرگرمی جانمایی شده است که در مجاور آن تراسی با دید وسیع قرار گرفته است. همچنین استخر و فضاهای مرتبط با آن در پایین ترین تراز حیاط پشتی واقع شده است، تا علاوه بر ایجاد محرمیت، منظر مناسبی را نیز برای فضاهای داخلی به ارمغان بیاورد.

کارفرما خانه ای مدرن می خواست که در عین حال حس و حال گرم‌ و سنتی داشته باشد. طراحان سعی کردند در طراحی دیتیل ها و انتخاب متریال ها خواسته ی ایشان را برآورده سازند. فضاهای داخلی این پروژه دارای حس و حالی مدرن، مینیمال و پالت رنگی روشن است، حال آنکه در فضاهای خارجی با استفاده از آجر و دیتیل های خاص حس و حالی گرم‌ و سنتی حاصل شده است. در واقع خانه ی آجری در جایی بین گذشته و امروز واقع شده است.