سرزمین کودک آرمانی | استودیو معماری میان مرز

ساختار پروژه در مرحله بازدید، یک منزل مسکونی با تایپولوژی دهه 50، که با ابتدایی ترین تغییرات از جمله نقاشی و رنگ آمیزی به فضای آموزشی کودکان تبدیل شده و با وجود چنین شرایطی، کماکان درخواست کارفرما بنا به بودجه مدنظر، پرداختن به کمترین جزییات در حداقل زمان ممکن بود.

استراتوژی اولیه ما با توجه به این امر، اصلاح پلان مسکونی و تبدیل آن به یک ساختار شفاف در عین توجه به مسیله زمان و سازه بنایی ساختمان بوده است.

دیوار جدا کننده سالن، آشپزخانه با راهرو، قاب پنجره های کوچک مقیاس دهه 50 و درب های بازشو اتاقی، هر کدام این فرصت را به وجود آورد تا با متقاعد کردن کارفرما، بتوانیم در ساختار بنا مداخله کنیم. این رویکرد با مشاور مدیر آموزشی مجموعه صورت گرفت تا کودکان از فضایی بازترین با امکان چرخش آزادتر در فضا و در عین حال ارتباط چشمی مناسب تر با یکدیگر و مربیان خود بهره برند.

نور پردازی و سقف های کاذب پروژه از تاثیرگزارترین قسمت های مدنظر ما بوده است که هر کدام قطعه ای از سقف پیشین را پوشش می دهند تا با ریتم و حرکت سیال خود به کمک فضا آمده و نقشی در پویایی و چیدمان فضا ایفا کنند.

سقف های کاذب هر کدام بر سقف پیشین با نقوشی از گچ کاری دهه 50 سوار شده اند که هدف از نگهداری آن در پروژه ایجاد جریان زمان در عین حفظ شناسنامه پروژه می باشد..

ورود یک گلخانه کوچک در فضای سالن با بهره بری از نورگیر ساختمان، استفاده از پلکسی آینه ای که توجه کودکان را نسبت به بازی با مقیاس بدن خود جلب می کند..

استفاده رنگ آبی آسمانی که طبق نظر سنجی نسبت به رنگ غالب دلخواه آن ها پدید آمد، همگی تلاشی بود در حداقل زمان اجرا(حدود 3 هفته) و مدیریت پیچیده یک بودجه جزیی تا بتوانیم معماری را در لایه های کیفی یک فضای آموزشی کودکانه مداخله دهیم