خانه اول | نیما میرزا محمدی

هميشه اولين خانه مهم است به خصوص كه اولين خانه يك زوج باشد. اين زوج زماني سراغ ما آمدند كه خريد خانه انجام شده بود، آپارتماني در طبقه ششم با ٣ اتاق خواب كه ٢ اتاق و بخشي از سالن آن از سمت جنوب، نور و ديد مستقيم داشت اما ساير بخشها از نورگير، نور درجه ٢ مي گرفتند. اولين مسئله از ديدگاه ما انرژي فضايي نسبتا كم اين خانه بود،  آن هم براي شروع زندگي يك زوج جوان. آشپزخانه و فضاي تفسيمي كه در مركز واحد بود هم نور كمي داشتند و هم ديد و منظري در كار نبود، براي نهار خوري هم كه مي توانست نقش مهمي در اين خانه ايفا كند فضايي در نظر گرفته نشده بود.

كار را از همين جا شروع كرديم، يكي از اتاقها را به گونه اي حذف كرديم كه هم به تراس دسترسي داشته باشد هم در امتداد سالن قرار گيرد و هم مسير ارتباطي با آشپزخانه مهيا باشد. يكي از سرويسهاي بهداشتي درست در ميانه اين فضاها قرار مي گرفت كه حذف آن به دلايل تاسيساتي غير ممكن بود. وقتي كف و سقف و ديواره هاي نهارخوري  و سرویس مزاحم را چوبي كرديم، باکس ناهارخوری پدید آمد که هم شاخص شد و هم گرمابخش. حالا اين باكس چوبي هم با تراس كار مي كرد ، هم در مجاورت سالن و آشپزخانه قرار داشت و هم سرويس مزاحم را در خود حل كرده بود.

در تراس هم كه در مجاورت نهار خوري بود از چوب مناسب فضاي بيرون استفاده كرديم تا امتداد فضايي حفظ شود. كليات فضاي واحد را سفيد و بي پيرايه ديديم تا نقاط رنگي همچون ناهار خوري چوبي و اتاق خواب كه در آن تخت خواب آبي را با ديواره و سقف يكپارچه كرديم، تعادل بصري مناسبي فراهم آورد. برای اینکه تخت خواب  بتواند کارکردی بیش از محل خوابیدن بیاید ، آنرا به شکل یک سکوی سرتاسری دیدیم که در دیوار و سقف هم امتداد می یابد و جای تشک و دو حفره جهت جای کتاب و مجله، در آن خالی شده است.  سکویمان را با روکشی از فوم  و پارچه پوشاندیم تا جای راحتی شود برای لمیدن و مطالعه پیش از خواب.

همچنین زوج جوان نیازمند کمد های زیاد و متعدد در اتاق خواب مستر بودند. با توجه به کوچک بودن فضا، تصمیم بر این شد که در ضلع غربی اتاق خواب به صورت طولی کمد های بزرگ جانمایی شود و از متریال آیینه برای افزودن به وسعت بصری فضا در سرتا سر کمد استفاده کردیم. آشپزخانه و ورودي واحد كه چسبيده به آن بود، سفيد و مينيمال و يك جنس طراحي شد و با سقف كشسان نوراني كه روي آنها كشيديم، هم نور كم حل شد و هم يك بخش يكپارچه را پدید آورد. 

از نظر ما اين خانه نياز به يك قلب تپنده داشت ،درست جايي كه فضاي تقسيم بي نور مقابل آشپزخانه قرار گرفته بود را باید زنده مي كرديم، پس دست به كار شديم، ديوار را حذف و بخشي از آشپزخانه را به داخل اين فضا كشانديم و يك ميز جزيره در مركز آن نشانديم، حالا ديگر اين فضا فقط يك فضاي تقسيم نبود، بعد رفتيم سراغ سقف، سقف اينجا را تا مي شد بالاتر برديم، يك پترن مدولار ١٠ *١٠ رنگي به صورت يك پوسته بر سقف كشيديم كه ١٢ عدد از اين مدولها از اين پوسته بيرون ميزند و به فضا نور مي تاباند. اين پوسته رنگي نوراني در تضاد با ديواره هاي سفيد واحد چنان ماهيت آن فضاي تقسيم مرده را به قلبي تپنده تغيير داد كه به گواه كارفرما، هم خودشان و هم ميهمانان بيشتر در اين فضا جمع مي شوند.