ایوان | دفتر طراحی یاد معمار

بافت محدوده‌ی میدان آرژانتین تهران که این پروژه در آن واقع شده با ساختمان‌های بلند‌مرتبه‌ی اداری شناخته می‌شود. اما اختلاف ارتفاع بناهای قدیمی کوتاه با ساختمان‌های بلند جدید، علاوه بر ایجاد اغتشاش بصری، نماهای خنثی و رها شده‌ی جانبی مرتفعی را در جای‌جای محله به وجود آورده است. این نماهای یکدست سفید و خارج از مقیاس انسانی تا زمان پوشیده شدن توسط ساختمان‌های همسایه، موجب تنزل سیمای شهری می‌گردند. یکی از چالش‌های اصلی طراحی پروژه‌ی حاضر فعال نمودن نمای خنثی غربی و ترکیب آن با نماهای شمالی و جنوبی بوده است. علاوه بر این در طراحی پلان و نما سعی بر این بود که ضمن ایجاد تعاملی پویا میان داخل و خارج، هندسه و ساختاری ساده حکمفرما گردد. در طراحی پوسته‌ی بیرونی با انتخاب پالت متریالی ساده و حداقلی و نیز ترکیب نماهای شمالی و جنوبی با نمای خنثی غربی به نمایی یکپارچه و پیراسته در بستر پرهیاهوی بافت منطقه دست پیدا کرده‌ایم.
طرفین نمای اصلی با صفحات مشبک آجری پوشیده شده تا در عین حفظ ارتباط درون و بیرون، محرمیت و درون‌گرایی نیز تامین شود. همچنین با فاصله گرفتن آن صفحات از پنجره‌ها، امکان سبز شدن حدفاصل فراهم شده و به نوعی فضاهای سبز از درون به بیرون سرایت می‌کنند. در عین حال محور عمودی میانی نما با عقب‌نشینی در حجم (تراس‌ها) برخلاف دو بخش مشبک با شفافیت بیشتر، امکان نفوذ گیاهان از بیرون به درون را مهیا می‌سازد. این دوگانگی در عین سکوت و سادگی، کیفیتی فعال و متحرک به پوسته‌ی خارجی اعطا می‌کند.

زمین پروژه با مساحت 690 مترمربع، ساختمانی با زیربنای 7450 مترمربع در هشت طبقه بر روی همکف و پنج‌ طبقه پارکینگ را در خود جای داده که هر طبقه به یک تک‌واحدی اداری به مساحت 410 مترمربع اختصاص یافته است. در طراحی پلانِ مجموعه‌ای اداری با توجه به استقبال عمومی شرکت‌های نوین از فضای کار اشتراکی و اپن‌آفیس‌ها، تمامی فضاهای دسترسی و خدماتی در یک نوار قرار گرفتند تا فضای فعالیت، یکدست و یکپارچه باقی بماند.
در این پروژه به وسیله‌ی تحلیل‌های نرم‌افزاری، روشنایی مصنوعی، بر مبنای میزان ورود نور طبیعی طراحی شده است. با فاصله گرفتن از پنجره‌های شمالی و جنوبی، نور مصنوعی افزایش می‌یابد تا روشنایی به صورت یکنواخت در فضا توزیع گردد.