ویلای حیدرآباد | استودیو کانتکست

داستان معماری ویلای حیدرآباد از یک اسکلت موجود درانتهای سایت آغاز شد. همچنین زمین هندسه ای به صورت متوازی الاضلاع و دارای گوشه های تیز و یک متر ازسطح کوچه باغ مجاورش پایین تر بود.

ابتدا مساله ی طراحان این بود که چگونه از کوچه باغ که دسترسی اصلی به محوطه ویلا بود به ساختمان ویلا برسند؟ می توانست مسیری مستقیم باشد ولی سعی کردند مسیر رسیدن به ویلا را طولانی تر کنند و کاربر را بیشتر در محوطه ی باغ حرکت دهند و حس حضوررا درمحوطه ،طبق خواسته ی کارفرما ارتقا دهند. برای این هدف مسیری سیال انتخاب کردند که، محوطه را به دو حیاط با هندسه ای آزاد تبدیل کرد و خطوط نرمی در کف ایجاد شد. با توجه به این که کد ارتفاعی زمین، ۱متر از سطح کوچه باغ ورودی پایین تر بود، سعی کردند به جای خاکریزی و یکی کردن سطح آن با کوچه ی مجاورش، برای دسترسی، محوطه را به صورت لایه های لغزان برروی هم در نظر بگیرند تا فضایی برای نشستن و حضور کاربر در محوطه باشد. که برای ایجاد لایه ها از هندسه ی آزاد و سیال موجود در کف استفاده کردند.

بخشی از فضای محوطه شکل گرفت اما دیوارها نیز می توانست نقش اساسی در پویایی محوطه داشته باشد. بنایراین با توجه به اسکلت موجود در انتهای محوطه، رشد دادن پوسته ای آجری، از قست ابتدایی دیوارِ مشترک زمین و کوچه باغ مجاورش ،به سمت ساختمان موجود، با حرکتی نرم و سیال که هندسه ی آن برگرفته از هندسه ی آزاد موجود در کف بود جانی دوباره به فضا بخشید. این پوسته ی آجری سامان دهنده توانست ساختمان موجود را به آغوش بکشد، با ان ادغام شود و در جایی با فاصله گرفتن از دیوار فضایی برای رشد گیاهان و دیوار های سبز ایجاد کند و در جایی دیگر فضاهای خدماتی مانند سرویس بهداشتی، نگهبانی و انباری را با توجه به هندسه تیز و نامناسب زمین پوشش دهد. این دیوار از جنس آجر رستیک قهوه ای انتخاب شد چرا که بتواند با کوچه باغ مجاورش تعامل برقرار کند