آپارتمان مسکونی قیصی زاده | گروه معماری اشعری و همکاران

در طراحی پروژه مسکونی قیصی‌زاده، تلاش اصلی ما این بود که بتوانیم در عین ایجاد حداکثر حریم بصری از بیرون به داخل، تا جای ممکن، ساکنان واحدهای مسکونی را از فضای بیرونی بهره‌مند سازیم. ما با ایده انعطاف‌پذیری شروع کردیم و به این فکر افتادیم که ساختمان نماهای متغیری داشته باشد؛ سعی کردیم با تغییر بازشوها، به نتیجه‌ای مطلوب در این زمینه، در عین «دادن حق انتخاب به ساکنین از لحاظ حفظ محرمیت درون» برسیم. ایده ساختمانی را در سر داشتیم که در عین درون‌گرایی، برون‌گرا باشد.

اقلیم گرم و خشک شیراز، ما را به این فکر انداخت که چگونه می‌شود در تابستان، در عین در امان ماندن از تابش آزاردهنده خورشید، تراسی باز داشته باشیم و در زمستان نیز با وجود در امان ماندن از سرمای زمستان، از نور خورشید استفاده کنیم. همگی این موارد باعث شد که به دنبال متریالی برای نمای ساختمان باشیم که بتوانیم به کمک آن، ایده‌های خود را محقق کنیم. پس از آزمون و خطاهای بسیار در این زمینه، به طرح استفاده از ورق‌های فلزی پانچ‌شده رسیدیم که نوعی معماری غیرقطعی را به وجود می‌آورد و ما را به سمت ایجاد یک نمای عملکردی پیش می‌برد.

ترکیب‌بندی نما، پوسته‌ای متشکل از ورق‌های فلزی سوراخ‌دار به ابعاد 60×80 سانتی‌متر است که فضای بیرونی را پیش روی بنا قرار می‌دهد. این تایل‌ها در قسمت تراس‌ها، توسط لولا به یکدیگر متصل می‌شوند و امکان تاشدن روی یکدیگر و بازشدن جداره تراس‌ها، در مواقع لزوم را فراهم می‌آورند. هنگام بسته‌بودن جداره تراس‌ها توسط این بازشوهای آکاردئونی، به هیچ وجه، امکان دیدن افراد درون آن، از بیرون میسر نیست. به علاوه، به دلیل جنوبی‌بودن جداره نمای ساختمان و زاویه تابش 80 درجه‌ای خورشید در ظهر تابستان شیراز، این ورقه‌های پانچ‌شده موجب کنترل نور آزاردهنده تابستان می‌شوند.

جهت القای هرچه بیشتر «حس خانه‌بودن» و ایجاد پیوند با مصالح طبیعی، از عناصر سبز در جداره عمودی نما استفاده کردیم که خود باعث کنترل هرچه بیشتر نور و دید به داخل فضاهای مسکونی می‌شوند. یاس هلندی و پیج امین‌الدوله، انتخاب‌های ما در این زمینه بودند. همچنین سعی کردیم که به جنبه‌های بصری طرح نیز توجه کنیم و برای جلوگیری از ایجاد یکنواختی در نمای ساختمان، دور بعضی پنجره‌ها را به کمک سازه کناف بستیم که با توجه به جنوبی‌بودن پنجره‌ها، جلوآمدگی این قاب‌ها جهت کنترل نور آفتاب است.

به هنگام شب، علاوه بر نمایان‌بودن روشنایی درون از پشت سوراخ‌های پانچ‌شده، گشودگی‌های مربع‌شکل کوچک بر روی این ورق‌ها، با چراغ‌های رنگی بر روی زمینه خاکستری‌رنگ نما، به وجود آمد که در نهایت، همگی این عوامل باعث کمک به خلق جداره‌ای با انعطاف بصری و کارکردی در نما شدند.

در طراحی پروژه مسکونی قیصی‌زاده، تلاش اصلی ما این بود که بتوانیم در عین ایجاد حداکثر حریم بصری از بیرون به داخل، تا جای ممکن، ساکنان واحدهای مسکونی را از فضای بیرونی بهره‌مند سازیم. ما با ایده انعطاف‌پذیری شروع کردیم و به این فکر افتادیم که ساختمان نماهای متغیری داشته باشد؛ سعی کردیم با تغییر بازشوها، به نتیجه‌ای مطلوب در این زمینه، در عین «دادن حق انتخاب به ساکنین از لحاظ حفظ محرمیت درون» برسیم. ایده ساختمانی را در سر داشتیم که در عین درون‌گرایی، برون‌گرا باشد.

اقلیم گرم و خشک شیراز، ما را به این فکر انداخت که چگونه می‌شود در تابستان، در عین در امان ماندن از تابش آزاردهنده خورشید، تراسی باز داشته باشیم و در زمستان نیز با وجود در امان ماندن از سرمای زمستان، از نور خورشید استفاده کنیم. همگی این موارد باعث شد که به دنبال متریالی برای نمای ساختمان باشیم که بتوانیم به کمک آن، ایده‌های خود را محقق کنیم. پس از آزمون و خطاهای بسیار در این زمینه، به طرح استفاده از ورق‌های فلزی پانچ‌شده رسیدیم که نوعی معماری غیرقطعی را به وجود می‌آورد و ما را به سمت ایجاد یک نمای عملکردی پیش می‌برد.

ترکیب‌بندی نما، پوسته‌ای متشکل از ورق‌های فلزی سوراخ‌دار به ابعاد 60×80 سانتی‌متر است که فضای بیرونی را پیش روی بنا قرار می‌دهد. این تایل‌ها در قسمت تراس‌ها، توسط لولا به یکدیگر متصل می‌شوند و امکان تاشدن روی یکدیگر و بازشدن جداره تراس‌ها، در مواقع لزوم را فراهم می‌آورند. هنگام بسته‌بودن جداره تراس‌ها توسط این بازشوهای آکاردئونی، به هیچ وجه، امکان دیدن افراد درون آن، از بیرون میسر نیست. به علاوه، به دلیل جنوبی‌بودن جداره نمای ساختمان و زاویه تابش 80 درجه‌ای خورشید در ظهر تابستان شیراز، این ورقه‌های پانچ‌شده موجب کنترل نور آزاردهنده تابستان می‌شوند.

جهت القای هرچه بیشتر «حس خانه‌بودن» و ایجاد پیوند با مصالح طبیعی، از عناصر سبز در جداره عمودی نما استفاده کردیم که خود باعث کنترل هرچه بیشتر نور و دید به داخل فضاهای مسکونی می‌شوند. یاس هلندی و پیج امین‌الدوله، انتخاب‌های ما در این زمینه بودند. همچنین سعی کردیم که به جنبه‌های بصری طرح نیز توجه کنیم و برای جلوگیری از ایجاد یکنواختی در نمای ساختمان، دور بعضی پنجره‌ها را به کمک سازه کناف بستیم که با توجه به جنوبی‌بودن پنجره‌ها، جلوآمدگی این قاب‌ها جهت کنترل نور آفتاب است.

به هنگام شب، علاوه بر نمایان‌بودن روشنایی درون از پشت سوراخ‌های پانچ‌شده، گشودگی‌های مربع‌شکل کوچک بر روی این ورق‌ها، با چراغ‌های رنگی بر روی زمینه خاکستری‌رنگ نما، به وجود آمد که در نهایت، همگی این عوامل باعث کمک به خلق جداره‌ای با انعطاف بصری و کارکردی در نما شدند.