ساختمان مسکونی آران | استودیو معماری و طراحی پرگار

ساختمان مسکونی آران در منطقه زعفرانیه در شمال تهران است که منطقه ای سرسبز در نزدیکی دامنه تپه با چشم اندازهای عالی است.

کلیات پروژه

مساحت زمین ۱۹۶۰ متر مربع و مساحت کل آن حدود ۱۵۰۰۰ متر مربع در ۱۶ طبقه با ضریب اشغال ۴۰ درصد می باشد. این ساختمان از ۱۱ طبقه مسکونی تشکیل شده است که ۸ طبقه آن دارای دو واحد ۳۷۰ متری و ۳ طبقه شامل ۴ واحد هر کدام ۲۰۰ متر مربع می باشد. طبقه همکف ساختمان شامل لابی، اتاق بازی، سالن بدنسازی، کتابخانه، اتاق مدیریت و سینمای خانوادگی است. در طبقه (سطح) -۱، استخر شنا، مرکز آبگرم، اتاق جلسه و اتاق مکانیک وجود دارد. پارکینگ و انباری در طبقات -۲ تا -۴ قرار دارند. دو باغ روی پشت بام در پشت بام ساختمان طراحی شده است که از نظر کاربری و طراحی بصری متفاوت هستند.

تامین نور و ویو مناسب

استراتژی طراحی این بود که مفهوم ترکیب طبیعت با بالابر انسان را نشان دهد. در مطالعات پژوهش شناختی، قرار دادن دو واحد در جهت شرقی-غربی مشکل بود و طرح ها به نتیجه مطلوب نرسیدند. بنابراین تصمیم بر این شد که یک واحد در قسمت شمالی و واحدی در قسمت جنوبی قرار گیرد. اما با توجه به جهت گیری زمین که بر خلاف اکثر اراضی تهران به سمت جنوب شرقی است، واحد شمالی در طول روز نور خورشید محدودی دریافت می کرد و در مقایسه با واحد جنوبی دید بهتری داشت.

تیم طراحی تصمیم گرفت دو دهانه بزرگ در ضلع شرقی و غربی ساختمان در جهت های مختلف ایجاد کند. بنابراین، پلان های واحد ۴۵ درجه چرخانده شد تا به دقت برای قرار گرفتن در معرض نور خورشید و نمایی از کوه ها و فضای سبز مجاور قرار گیرد. ضمناً با این تصمیم راهرو طبقه نیز به سمت شرق پروژه جهت گیری شد. این چرخش در همه طبقات به دلیل مجاورت با همسایگان امکان پذیر نبود. سه طبقه اول با خط افق خیابان هماهنگ شده اند و هندسه متفاوتی دارند.

نمای ساختمان

لابی طبقه همکف به دو حیاط سرسبز متصل است که الحاقات لابی شرقی و غربی است. استخر در طبقه اول قرار دارد و مشرف به چشم انداز است. شیب طبیعی زمین نور روز مناسبی را برای این منطقه و اتاق کنفرانس مشرف به استخر فراهم می کند. با دیوارهای شیشه ای استخر و سالن کنفرانس می توان از هر دو فضا به صورت همزمان استفاده کرد. نمای ساختمان از ترکیب دو سنگ مختلف چوب و آلومینیوم تشکیل شده است. چرخش و محور ۴۵ درجه به موضوع هویتی تبدیل شده است که در بخش‌ های مختلف طراحی از جمله برش‌ های سنگ در پوشش‌ های نما یا دیوارهای داخلی و درب‌های واحد مورد توجه قرار می‌ گیرد که به وحدت اجزا و عناصر ساختمان منجر شده است.