آپارتمان شماره 4 | مرتضی علی نیا مقدم ، حمید بابایی

جدار بیرونی بنا قسمتی از پروژه است که بیشترین ارتباط را با شهر برقرار کرده و مانند چشم پروژه عمل می‌کند. این در حالیست که در سالیان اخیر متاسفانه شاهد آن هستیم که نما فقط به عنوان عاملی برای تامین نور در نظر گرفته شده و بدون توجه به عملکردهای داخلی پروژه و همچنین کیفیت‌های فضایی مورد نیاز برای پروژه شکل می‌گیرد. جدار خارجی ساختمان دارای ارتباطی دوگانه با پروژه و شهر می‌باشد. از طرفی باید هماهنگ با عملکرد داخلی پروژه شکل گرفته و از سوی دیگر باید ارتباط خود را با شهر و زمینه موجود پیدا کند.
آپارتمان شماره 4 پروژه‌ایست که کارفرما خواستار 3 واحد مستقل بود که یک واحد آن به صورت دوبلکس تعریف شود. خواسته‌ای که تبدیل به چالش اصلی پروژه شد و ما را بر آن داشت تا از این پتانسیل در طراحی جدار بیرونی نیز استفاده کنیم. مانیفستی که ارتباط درون و بیرون پروژه را با یکدیگر هماهنگ کرده و بتوان بر اساس نیازهای کاربر و با توجه به زمینه‌ی شهری با آن برخورد کرد.
در این پروژه سعی برآن شده چالشی که پیش روی طراحان به عنوان نما وجود دارد، از زاویه‌ای دیگر دیده شده و با توجه به کیفیت‌های فضایی مورد نیاز پروژه و هماهنگ با عملکردهای داخلی آن شکل بگیرد، تا آسایش محیطی و روانی را برای کاربر داشته و از طرف دیگر پروژه خود را به عنوان شاخص شهری مطرح کند.

پروژه در 4 طبقه ساختمان مسکونی در 3 واحد مجزا که طبقات 3 و 4 به صورت دوبلکس بود، طراحی شد.
مساله اصلی که در طراحی جدار بیرونی مطرح شد هماهنگی نما با اتفاقات درونی بنا و نمایان کردن آنها در جدار بیرونی با توجه به کیفیت‌های فضایی موجود در پلان پروژه بود. بدین صورت که فضاهایی که در جلوی بنا و رو به شهر قرار گرفتند، از لحاظ کیفیت فضایی (نحوه ی ورود نور، تناسبات بازشو، متریال و …) در شکل‌گیری جدار بیرونی تاثیر گذار باشند.
مکعبی که با دیتیلی از آهن اکسپوز شکل گرفت، این امکان را به ما داد که واحد دوبلکس را به صورت یک‌پارچه و هماهنگ با پلان طراحی کنیم. شکل‌گیری لوورهای چوبی نیز براساس عملکردهای پلان و میزان نور مورد نیاز آن فضا و مساله محرمیت شکل گرفت. هریک از این اتفاقات بر اساس اتفاقات درونی بنا، تاثیر خود را بر جدار بیرونی گذاشته و باعث شدند نما در کنار اینکه ارتباط خود را با شهر و زمینه‌ی موجود حفظ می کند‌، هماهنگ با پلان و اتفاقات داخلی بنا و براساس آسایش روانی کاربران شکل بگیرد.
هماهنگی درون و بیرون پروژه چالشی بود که در پروژه مطرح شد و تلاش شد تا به این نیاز پاسخ داده شود. مساله‌ای که در تمامی پروژه‌های ساختمانی مطرح بوده و شاید اندک توجهی به آن می‌شود. این پروژه بیانیه‌ای بود برای توجه به مفهوم سکونت و کیفیت زندگی در آن.