آپارتمان شماره 35 | آتلیه طراحی سامان احمدی

این آپارتمان مسکونی در یکی از مناطق شهر شیراز قرار گرفته است. همانطور که طراح پروژه اشاره می کند، امروزه چهره ی «شهرنشینی» به «آپارتمان‌نشینی» تغیر شکل داده و مفهوم «خانه» به «واحدی از برج های کوتاه و بلند» تبدیل گشته، جایی که منازل نه برای اشخاص بلکه برای اهداف بنا گشته اند. به هرحال خانه همچنان پناهگاهی است، برای آسایش افراد، و شکل‌گیری هویت افراد جامعه؛ مکانی که دستخوش تاثیرات نظام دیوانسالاری ناقص و حاکم بر فرایند خانه سازی ا‌ست.

در طراحی این پروژه معمار سعی بر این داشته تا نوعی هویت را به واسطه ی تجربه ی زیسته ی خودش با استفاده از متریالی چون چوب، آجر، و گیاهان رونده در نمای ساختمان، باز گرداند. از موضوعات زیبایی شناسانه ی موجود در این پروژه که می توان بدان اشاره نمود، نوع ارتباط میان بیرون و درون می باشد که توسط گیاهان و آجرهای گره زده شده‌ی مشبک انجام شده است. بدین صورت حضور سایه ها در ساعات مختلف روز به نحوی با ساکنان وارد گفتگو می‌شود در حالی که هرفرد با توجه به نوع جهانبینی خود به این مکالمه می پردازد.

از آنجایی که تاریخ و فرهنگ ساکنان این آپارتمان مسکونی برای معمار قابل پیش بینی نیست، سعی بر این داشته تا اصول مدرنیته در ساختار داخلی خانه حفظ کند، بدین صورت که با حداکثر استفاده از فضا، کمترین استفاده از نشانه ها و رنگ صورت گیرد، چرا که هر دین فرهنگ و قومیت بتواند با خانه همخوانی داشته باشد تا ساکن بتواند با هرگونه چیدمان اشیای همچون فرش ها، مبلمان و ظروف خانه به هستی خود وجود و عینیت ببخشد.