ساختمان مسکونی پروانه | دفتر معماری اول

نور طبیعی، به‌عنوان یکی از منابع وجود حیات بر روی زمین که سبب ایجاد تنوع و پویایی به دلیل توالی و دگرگونی آن در طول ساعات مختلف روز می شود، از مهم ترین عناصری است که بر روی کیفیت فضاهای معماری تأثیرگذار است.

امتیاز ویژه ای که مجتمع پروانه به دلیل موقعیت و جهت‌گیری اش داراست، قابلیت نورگیری از سه طرف می باشد که به حضور نور به عنوان یک عنصر کاملاً اثر بخش در پویایی و سرزندگی فضاهای داخلی ساختمان و ایجاد ارتباط میان محیط بیرون و داخل آن منجر می شود. تعبیه ی پنجره ها و نورگیرهای متعدد، میزان بهره گیری از نور طبیعی را به میزان چشم گیری افزایش داده و باعث شده است نور از پوسته ی سخت خارجی عبور و به فضای داخلی رخنه کند و هماهنگ با تحرکات خورشید در عرصه ی تاریک داخل به رقص درآید و به اجسام بی جان، «جان» ببخشد.

از مزیت های دیگر این پروژه که می توان به آن اشاره کرد، دید و منظر مطلوب آن است؛ به طوری‌ که ساختمان پروانه از رو به رو مشرف به فضایی سبز می باشد که ساکنین این مجموعه می توانند منظره‌ی آن را مقابل دیدگان خود داشته باشند. این برتری زمانی بیش تر اهمیت پیدا می کند که با حضور در عمده ی فضاهای مسکونی امروزی، با توجه به گسترش ساخت و سازها، تنها چشم انداز قابل لمس برای طراحان، ساختمان های بلند مرتبه هستند؛ اما بهره گیری از چشم انداز طبیعی موجود در اطراف پروژه ی پروانه، تفاوت را رقم می زند. تأثیر تماشای یک منظره ی دلنشین بر روی روحیات انسان بر کسی پوشیده نیست. مشاهده‌ی یک بستر طبیعی و پوشش های سبز، آرامش روحی و روانی و کاهش تنش های ذهنی را سبب می شود.
همین خصوصیات است که استفاده‌کننده از فضای طراحی شده را به ماندن در خود ترغیب می کند. نبود نور طبیعی کافی و عدم برخورداری از دید و منظر مطلوب، کمبودهایی است که به‌شدت در فضاهای مسکونی حس می شود.

در طراحی نمای این پروژه، شاهد کنار هم قرار گرفتن سنگ، فلز و آجر تزئینی هستیم که ترکیب آنها در عین سادگی جلوه ی یک نمای مدرن را نمایان ساخته است. بیرون زدگی ها و تورفتگی های موجود در نما، به هنگام تابش نور خورشید، موجب جدال نور و سایه گردیده که به زیبایی های پوسته ی بیرونی ساختمان افزوده است. استفاده از سنگ پایداری و استحکام را برای نما به ارمغان آورده است و آجر با ویژگی های ظاهری اش، یکنواختی و خنثی بودن را از پوسته ی خارجی ساختمان گرفته و با گرمای خود به آن «جان» بخشیده است.

استفاده ی حداکثری تمام فضاهای داخلی از نور طبیعی، شیوه‌ی چیدمان آن ها را تعیین کرده است. طراحان سالن را در قسمت شمالی شرقی پلان جای‌ ذاری کرده تا هم از جبهه ی شمالی و هم از جبهه ی شرقی به نور دسترسی داشته باشد. آشپزخانه به‌عنوان یکی از فضاهای پرکاربرد، از ضلع جنوبی و شرقی و اتاق ها نیز از سمت جنوب از نور طبیعی بهره می برند. برخورداری تمام فضاها از نور خورشید، ضمن کاهش مصرف انرژی های مصنوع، سبب می شود تا جریان گذر زمان به داخل ساختمان راه یابد و کاربران طلوع و غروب خورشید و به طور کلی شبانه روز را حس کنند…

مجتمع پروانه «جان» دارد، مؤلفه ای که هر خانه‌ای به آن نیاز دارد. خانه باید محل زندگی باشد.