خانه قانعی | دفتر مهندسان مشاور پلشیر

همانطور که معمار شرح می دهد، پروژه ی معماری خانه قانعی یک خانه قدیمی بود که در ضلع جنوبی خانه پدر مالک (معمار) واقع شده بود. با توجه به این که فرزندانشان بزرگ می شدند، فضای بیشتری لازم بود و این باعث شد که در مورد بازسازی به طور اساسی بیندیشند، بنابراین آن ها دو اتاق دیگر در طبقه آخر، ضلع شمالی ساختمان موجود اضافه کردند. همانند دیگر بناهای ایرانی باستان مانند کاخ چهل ستون، ایوانی (بالکن) در بالای این دو اتاق جدید ساخته شده است که می تواند فضای یکپارچه ای را فراهم کند که تمام خانواده را در کنار هم پناه داده و گرد هم آورد. پس از آن، یک راهرویی در ضلع شرقی ساختمان ساخته شد که راهرو خانه ی حاضر (در خیابان میر) را به گاراژ خانه پدری اش متصل می کرد که ورودی آن در کوچه پس کوچه (کوچه حمید) واقع شده بود.

سرانجام، یک راه پله با سه مسیر پله ساخته شد تا قسمت های شرقی به قسمت های غربی ساختمان را به هم متصل کند. همچنین نقش سازه ای مشترک به عنوان یک محور دقیق از خانه پدری معمار را دارد. این سه راه پله دایره سیرکولاسیون را در دو جهت افقی و عمودی فراهم می کند.

پوشش آلومینیومی جعبه اصلی شبیه نوعی سیستم کنترل نور و دید خانه های ایرانی باستان (اُرسی) است که در آن می توانند از طریق شیشه های پنجره رنگی کنترل کامل و دید کامل از خارج و با وجود نور مناسب را داشته باشند، اما امکان مشاهده از خارج وجود نداشته و تنها یک دید مبهم و غیرشفافی داشت.
نمودار سیرکولاسیون: سیستم سیرکولاسیون نوعی جدید و به روز از سیستم گردش خانه های پارسی قدیم است، که انتقال افقی به سه سطح عمودی را فراهم می کند، اتصال اعضای خانواده را ابدی و بی پایان می کند.
نمودار پوشش گیاهی. در این پروژه گیاهان مانند سایر قسمتهای ساختمان نقش مهمی دارند. درخت توت قدیمی در وسط حیاط تماشای هر بیننده ای را به خود جلب می کند ، که به دنبال آن تصویر درخت سرو جوان در انتهای پله ها وجود دارد و این تصویر خارق العاده از گیاه با تصویر کاج قدیمی به پایان می رسد درختی که در خانه پدری مالک واقع شده است.