طراحی داخلی رستوران آرکا | دفتر مهندسین مشاور نهصد
موقعیت: ایران، تهران
معمار: امین ترکان
تیم طراحی: عالیه نادری
مساحت: ۳۰۷ مترمربع
اجرا: مهران ساکنیان، پژمان ساکنیان، علی جعفر پیشه
رندر و ترسیم: مسعود هادیان، مریم اعرابی، نگین موسوی، افروز کیان منش
گرافیست: محمدرضا محمودی
سال: ۱۳۹۸
عکس پروژه: نگار صدیقی
![طراحی داخلی رستوران آرکا، جامعه معماران ایران، ایزوآرک (7) طراحی داخلی رستوران آرکا، جامعه معماران ایران، ایزوآرک (7)](https://isoarch.ir/wp-content/uploads/elementor/thumbs/طراحی-داخلی-رستوران-آرکا،-جامعه-معماران-ایران،-ایزوآرک-7-pu8e0sax5t2008saosg32dhq53efdeyfoevf32rx54.jpg)
این پروژه در جاده ی کوهستانی فشم که یادآور تفریحات آخر هفته ی ساکنان تهران است، قرار دارد. به طور معمول جمع دوستانه یا یک خانوادهی صمیمی از طرفداران و خواهان فضایی راحت و همچنین با کیفیت های معماری جهت گذراندن اوقات خود و سرو یک وعده ی غذایی می باشند. بازسازی و دکوراسیون داخلی یک فضای داخلی با کاربری رستوران ایرانی که محیطی بین راهی و مکانی جهت استراحت در مدت زمان طولانی است، به طرحی بیشتر از فضای سرو غذا نیاز داشت.
از این رو طراحان در پله ی اول، فضاهای داخلی را به چند زون با کاربری های متناسب فضا تقسیم بندی کردند: فضای خانوادگی، فضای VIP و بخشی هم برای جمع دوستانه و مجرد. آن ها سالن اصلی را به دو بخش کشیده در طول تقسیم بندی کردند، که با یک راهروی میانی به شکل یک محور، فضاها را از بیرون تا انتهای پروژه که فضاهای خدماتی (سرویس بهداشتی و آشپزخانه) در آن قرار دارند به یکدیگر متصل می سازند. ورودی اصلی رستوران با یک راه پله به یک نیم طبقه متصل شد و بدین صورت یک فضای خصوصی ایجاد کرده و به واسطه ی راهرویی میانی با سالن های اصلی به صورت مستقیم مرتبط می شد.
جانمایی چنین راهرویی مسیر رفت و آمد و سرویس دهی را به بخش های مختلف این رستوران را آسان می کند. الهام از فرم قوس های مازه دار به عنوان یک عنصر ایجاد تعلق خاطر ایرانی منجر به ایجاد مفهوم فضای رستوران آرکا شده است. قوس هایی که پس از عبور از مرحله ی مدرنیزه شدن، ورودی، بدنه و سقف محیط را تعریف می کند. به عبارتی وجود یک قوس واژگون می تواند در یک جعبه پر از گیاه سبز، یا فضایی برای نورپردازی یا اشیای مورد استفاده ی یک رستوران نمود عینی داشته باشد.
در ادامه، سالن اصلی رستوران از اسم آرکا الهام گرفته و با تزیینات ساده ی آینه های محدب و با فرم دایره و قوس های واژگون ریتمیک در امتداد بدنه ی سالن ها با تعریف کالبد فضا این دو سالن را از هم تفکیک می کند. استفاده از رنگ سفید مطلق در بدنه ها باعث میشود تنها خودنمایی توسط قوس ها رقم بخورد. همچنین تغییر متریال از رنگ سفید به رنگ گرم چوب با ایجاد تاثیر بصری روی کاربر به صورت یک راهنمای خطی نیز عمل می کند. از جمله تزیینات جزیی اما تاثیرگذار به لحاظ ترکیب رنگ و ایجاد حس زنده بودن پروژه استفاده از گرین وال در سالن ورودی و راهروی سالن اصلی می باشد. در نهایت نگاه طراحان به این پروژه یک نگاه فرمال بوده که با در نظر گرفتن عملکرد متناسب با فضاهای مورد نیاز و حل یک پلان کاربردی به یک نتیجه ی مطلوب رسید.