ساختمان 99% | علی ذوالفقاری

تغییر ؛ به راستی تنها چیزی که ثابت است تغییر است… گویی در دنیای ما؛ هیچ وقت، هیچ جیز، به صورت قطعیی به اتمام نمیرسد! چه خوب است با این موضوع کنار بیاییم و راه حلی برای این میل طبیعت پیشنهاد کنیم تا طبیعت نیز در آن سهم هوشمندانه و هدفمند خود را ایفا کند. ساختمان 99% به جهت این تعامل “نا تمام” شد تا انسان ها و شرایط آب و هوایی هم بتوانند به عنوان بخشی از طبیعت بر آن اثر بگذارند.
چالش از آنجا آغاز شد که موضوع سرپناه با همه خصیصه های متغییرش، دچار دگردیسی به ساختاری صلب شد. بستری که به سختی میشود حتی در آن جای مبلمان را تغییر داد ! این اثر تلاش می کند ، هر چند محدود ، با انسان دوباره وارد تعامل دوجانبه شود.ساختمان 99 درصد قابی است که تعاملات کاربران را با معماریش به تصویر می کشد؛ به نوعی نه تنها تلاش میکند تا به کاربرانش آزادی عمل دهد بلکه با محیط اطرافش تعامل محیطی و بصری بر قرار میکند.

ساختمان چند عملکردی 99 درصد در مرحله اول یک بنای مبتنی بر ظوابط و اصول طراحی شهری و متناسب با قوانین مرتبط با کاربری پهنه و جداره شهری پیرامون می باشد. دغدغه این پروژه تعدیل یافته ای از خلق یک نشانه محلی-شهری است با رویکرد محترم شمردن قوانینی که هر چند با سلایق تیم صاحب امتیاز مغایرت دارد و شاید هم نگاهی نوین به یک پروژه با زمینه عادی. با توجه به موقعیت این اثر و مطالعات پایه ای در رابطه با ظوابط حاکم بر این پهنه-محله ؛ اصول و محدودیت هایی در نظر گرفته شد تا به شهر احترام گذاشته شود. در مرحله بعد همزمان با شکل گیری لایه های اساسی طرح ساختمان ، پیرو مطالعاتی که در حال انجام گرفتن بود تصمیم به تبدیل این اثر به یک تابلوی بزرگ شهری از جنس طبیعت گرفته شد تا نه تنها هویتی منحصر به فرد به بنا دهد بلکه با ایجاد چشم اندازی زیبا به کیفیت فضای شهری بیافزاید. جهت ایجاد این تابلوی قابل زیست طرح های متعددی پیشنهاد شد تا به آنجا که بر گرفته از تحقیقات “ما” انتخاب مدول های کشیده ای به عنوان المان های سازنده طرح برگزیده شد تا هم موجبات اجرایی شدن طرح را فراهم آورند و هم با در کنار هم قرار گرفتن شبیه به پازل ، که آرام آرام حل می شود و نقش و نگارش آشکار؛ کمی تنوع و چیدمان به ارمغان آورد. گویی انگار قرار نبود نقش و نگارش هیچ وقت تمام شود … کاربران این بنا در طرح سهیم شدند و به انتخاب آنها احترام گذاشته شد . ساکنان می توانند این لت (مدول) های عمودی طرح را جا به جا کنند تا میزان نور ، دید ، گرمای تابشی و حریم را کنترل کنند و حالا باید راهی ارائه میشد که در تمامی حالت های باز و بسته این پنل های نما، همچنان اثری بهینه در چیدمان و طرح خلق میشد. این برنامه ریزی ها و طرح ها در راستای ایجاد ساختمانی سبز و تا حدی منطبق بر اصول معماری پایدار بوده تا نه تنها با ایجاد الگویی از بافت طبیعی سنگ سعی بر ایجاد زیبایی عمومی کند بلکه با کنترل نور و گرمای تابشی باعث کاهش مصرف انرزی های تجدید نا پذیر میشود.

در تحلیل های انجام گرفته با توجه به دو دسترسی موجود به پروژه و مطالعات امکان سنجی ، مسیر ورودی قسمت اداری و تجاری با توجه به ساعات کار و میزان رفت و آمد از دو جبهه مختلف انتخاب گردید. با توجه به تعداد پارکینگ مورد نیاز و اختلاف سطح 70 سانتی متری میان شمال و جنوب این ملک، بر جنوبی آن که 70 سانتی متر پایین تر می باشد، به عنوان محل ورودی رمپ پارکینگ انتخاب شده تا هم دسترسی بخش اداری را از تراز پارکینگ ممکن سازد هم با کاهش طول رمپ فضای استاندارد پارکینگ های مورد نیاز را تامین نماید. میزان عقب نشینی بنا تابعی ازسطح اشغال بوده و در جهت افزایش وسعت دید عابران برای جداره تجاری پهنه در نظر گرفته شده است.
ساختمان 99 درصد در 8 طبقه تفکیک شده است ؛ دو طبقه پارکینگ و انباری، دو طبقه با کاربری تجاری-خدماتی و 4 طبقه با کاربری اداری-مسکونی که توسط باکس پله و آسانسور واقع در ضلع شمال شرقی به هم ارتباط داده شده اند. پلان طبقات شامل دو اتاق در ضلع شمالی می باشد که بوسیله فضای خدماتی از لابی ورودی و سالن اصلی جدا شده است. این پلان تا جایی باز در نظر گرفته شده است که به صورت بهینه دو داکت تاسیساتی اصلی در ضلع شمال غربی و جنوب شرقی آن به صورت انتظار در نظر گرفته شده است تا در صورت نیاز کاربران بتوانند با کمترین میزان تخریب فضا سازی جدیدی را تجربه کنند. در هر دسترسی ضوابط مربوط به دسترسی معلولین به صورت مجزا از طریق رمپ و جک معلول و نشانه گذاری های بصری مرتفع شده و با توجه به کاربری بخش اداری و گپ فضای دو طبقه تجاری ما بین پارکینگ ها و طبقات اداری از آسانسوری با سرعت بالا و امبینت فضایی روشن استفاه شده و با به کارگیری سیستم گشایش درب (آدو) میزان توقف در آسانسور به حداقل تقلیل یافته. در ورودی اختصاصی بخش اداری؛ فضای لابی به عنوان فضای گذر با به کارگیری پنل های پیش ساخته و چیدمانی جهت دار ( برای ایجاد حس عبور) و سقفی بلند طراحی شده و با توجه به ابعاد و کوتاهی سقف (به علت قرار گیری پنل های تاسیساتی) در لابی هر طبقه از طریق یک جداره آینه و نور مناسب به فضا وسعت بخشیده شده است.
به صورت کلی در یک روند مطالعاتی برای شاپ شدن نقشه های اجرایی بسیاری از ابعاد متناسب با عناصر پیش ساخته و استاندارد های موجود در نظر گرفته شده تا در یک روند بهینه سازی، میزان پرتی عناصربه حد اقل ممکن برسد. طول ابعاد سازه، تاسیسات ، تایل های به کار گرفته شده و حتی پروفیل پنجره ها و … همچنیین سعی شده تا بسیاری از دیتیل های فنی بر اساس ساختار های اتصال خشک و پیش ساخته صورت گیرد تا با کنترل کیفی کارگاهی از سلامت مصالح به کار برده شده اطمینان داشت.