ساختمان مسکونی قاب | دفتر معماری ویرافرم

در این پروژه، چالش اصلی طراحان برقراری دید و حریم خصوصی در عین تأمین دستیابی به نور کافی برای تمامی فضاها بود. با توجه به ضوابط و مقررات شهرداری، زمین پروژه فقط در یک جهت با شهر در تماس است. برای حل این مشکل و برقراری ارتباط بین فضای بیرونی و داخل، طراحان تصمیم گرفتند که قاب را به عنوان فضا در نظر بگیرند. اغلب هر پنجره یک قاب دارد. این قاب فرصتی برای برقراری ارتباط بین فضای داخل و بیرون است. در این پروژه استفاده از ترکیب حجمی فریم ها بین خارج و داخل به عنوان یک فضای قابل زندگی تعریف شد.

با ایجاد این فضای بینابین، هر یک از واحدهای آپارتمان فضای نیمه باز مخصوص به خود را دارد که از طریق آن به نمای بیرون و نور متصل می شود. این فضا در میان تراسی است که کنترل نور و بینایی را ایجاد کرده و چندین سناریوی فضایی را تولید می کند. بخشی از تراس به منظور ایجاد حریم خصوصی و کنترل بیشتر برای وجود نور در فضا ایجاد شده است تا نور را در ترکیبات مختلف با سایه ایجاد کند و از بیرون پشت پنجره های سوراخ دار، حریم خصوصی را فراهم کند.

به دلیل مسائل فرهنگی و ایجاد آرامش بیشتر برای کاربران، فضاهای خصوصی در انتهای زمین پروژه واقع شده بودند. و فضاهای عمومی بیشتری در مجاورت نمای بیرونی قرار داشتند. برای دریافت نور بیشتر، فضاهای داخلی به گونه ای سازمان یافته اند که حداکثر نفوذ نور را در داخل ساختمان فراهم می کنند.

در لابی، هنگام ورود، سعی شده است از ترکیبی خلاقانه از آجرها و آینه ها استفاده شود تا ضمن افزایش نور ورودی، نمای بیرونی در داخل نیز گسترش یابد.

فریم ها در این پروژه از چندین روش امتحان شده اند. قاب هایی که فراتر از آنها یافت می شوند، قاب هایی که در مقابل آنها نشان داده می شوند و قاب هایی که فقط بر محتوای آنها تأکید دارند. هر سه بر ایجاد نوعی کانون تمرکز دارند و آن لحظه ای از زندگی است.
در این پروژه، مفهوم قاب به عنوان یک فضای میانی بین داخل و خارج عمل می کند و سناریوهای مختلف زندگی را تولید می کند. این نوع ترکیب بندی قاب در نما نیز دیده می شود. در آخر می توان گفت که وجود انواع قاب ها در مواد و نور می تواند انواع مختلفی از تجربه را در این پروژه ایجاد کند